Dramat Felinologiczny - Wydawnictwo Niepewnego Sensu

[Intro – pathetic spoken word, mock-academic, ominous harpsichord] Obiekt felinologiczny! Stan emocjonalny: chronicznie tragiczny! Nadaje! Nadaje! W przestrzeni bez końca! Oto kocia nuda — wieczna i dręcząca! [Verse 1 – rhythmic theatrical declamation, dark cabaret, gradually mounting frustration] Obiekt felinologiczny! Nadaje monolog metafizyczny! Na skraju abstrakcji, w afekcie znudzony, Wokalnie jest wiecznie niezaspokojony! To nie jest miauknięcie, to z głębi duszy krzyk, To pararytualny, jęków niekończący się rytm! Żąda atrakcji, żąda dyskursu, rozmowy bez celu, By tę próżnię wypełnić — potrzeba starań wielu! Te osobliwe dźwięki nieustannego dramatu kociego Malują kompozycje jego ponurego pejzażu duchowego, Wchodząc w interferencje z naszym momentum, Ustanawiają nas w samym opresyjnym epicentrum! [Chorus – explosive operatic rock, piercing cat yowl, grotesque human-cat vocal duet, exaggerated apocalyptic drama] Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — kolejna interakcja! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — wokalna abstrakcja! Ja robię performans, ja tworzę nową instalację, A kot ma w swoim odbycie całą moją kreację! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — pustka egzystencjalna! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — kolejna ekspresja wokalna! Próbuję zapełnić tę bezdenną próżnię jego bytu, A kot ma to wszystko w głębi swojego odbytu! [Verse 2 – sarcastic, energetic, increasingly exasperated] Ja gestem kreacyjnym rozpoczynam działanie, Mam piórko, mam sznurek, mam nowe przesłanie! Figuracje sensualne, haptyczne doznania, Ludyczne rekwizyty, afirmatywne starania! Wariantów inwencji mam już chyba z tysiąc... Tu piłeczka, tam wstążka — staram się! mogę przysiąc! Lecz obiekt zachowuje autonomię radykalną, A moją aktywność traktuje jako rzecz banalną! [Pre-Chorus – cold, deadpan, growing tension] Nie drgnie mu wąsik, nawet nie poruszy uszkiem, Manifestuje swoistą egzystencjalną pustkę! Trwa w permanentnej, stoickiej absencji reakcji, W ekspresji obojętności wobec każdej atrakcji! [Chorus – repeat, operatic rock, piercing cat yowls] Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — kolejna interakcja! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — wokalna abstrakcja! Ja robię performans, ja tworzę nową instalację, A kot ma w swoim odbycie całą moją kreację! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — pustka egzystencjalna! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — kolejna ekspresja wokalna! Próbuję zapełnić tę bezdenną próżnię jego bytu, A kot ma to wszystko w głębi swojego odbytu! [Verse 3 – frantic, breathless, escalating hysteria, distorted guitars] Nieustannie trwa hegemonia tego wokalnego terroru, Nie potrafię ustanowić wobec niej kontrkultury oporu! Ten nieustanny koncert operowy Interferuje w mój układ nerwowy, Narusza przestrzeń mojego istnienia, Wprowadza mnie w rezonanse cierpienia! I moją efemeryczną tkankę neuronalną wrzuca wprost w dysharmonię totalną! Moją medytacyjną strefę afektywnego wyczerpania, Przepełnia frustracja z daremnego wciąż performowania! Mój kot odrzuca wolę uruchomienia dyskursywności, Odmawia przekroczenia granic swojej pasywności! Niemożność ustanowienia osmotycznej relacji, Czyni mnie całkiem bezradną wobec tej wokalizacji. Kocia ekspresja wokalna dezintegruje moje neurony... Jestem osobą w kryzysie słuchowej obrony! [Bridge – dissonant, jittery, furious, mental overload] Rezonując z entropiczną falą dźwiękowego oddziaływania, Zbliżam się już do horyzontu psychicznego wyczerpania! Poznawcza rezygnacja! Egzystencjalna kapitulacja! Dekonstrukcja mentalna! Dezintegracja totalna! Całkowite, ostateczne wypalenie! Nieustanne kocie miałkolenie!!! [Breakdown – exhausted whisper to scream] Kocie... Zrobiłam ci teatr! Kocie... Zrobiłam ci sztukę! Kocie... Czy ty tak całkiem... [Silence – absolute] [Spoken – deadpan] ...masz mnie w dupie? [Final Chorus – triumphant, overblown opera-rock, piercing cat yowls] Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — autonomiczny byt! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — nieustający skowyt! Ja zbliżam się do skraju dekonstrukcji z napięcia, A on nie ma zamiaru nawet ruszyć się z miejsca! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — afektywny dramat! Miaaaauuuu, miaaaaauuuuu — wokalny granat! Gdzie znajdę przed nim jakiś schron?! Ja jestem wyczerpana, a on... [Sudden Stop] [Silence] [Outro – sweet, tender, soft piano, warm strings, gentle purring] Bez dyskretnej aluzyjności, Na moich kolanach się mości... Z zachwycającą swoją puchatością formą, Na wszelkie moje błagania tak odporną... Rozpuszcza swoim rozkosznym mruczeniem Moje napięcie i moje wzburzenie! Na nowo moją przestrzeń mentalną integruje, Nasze współistnienie miękkością rekonstruuje!