Quo vadis, orbi terrarum?

(Homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est) 2x (Zwrotka I) Na skrzyżowaniu dróg i dat Stoi zmęczony, stary świat, W kieszeni garść spalonych map, W oczach odbity płonący znak. Słyszę, jak bije ziemi puls, Jak krzyczy wiatr wśród pustych pól. Czy to przestroga, czy to cud? Czy jeszcze czas, by zmienić kurs? (Pre-Refren) Z pyłu imperiów wstaje świt, W ruinach marzeń rośnie krzyk, Pytanie wisi ponad nami jak miecz: (Refren) Quo vadis, orbi terrarum? Dokąd biegniesz przez ogień i dym? Czy w stronę światła, czy mroku bez dna, Gubiąc sens wśród własnych win? Quo vadis, orbi terrarum? Quo vadis, Domine? Czy usłyszysz serc biednych cichy szept? Jeszcze tli się nadziei żar, Jeszcze możesz obrać lepszy bieg. (Homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est) (Zwrotka II) Szklane wieże, cyfrowy szum, Milion słów i żaden z nich Nie koi ran, nie ucisza burz, Nie leczy podzielonych dni. Dziecko rysuje słońca krąg, Choć cień przykrywa każdy dom, W jego dłoni przyszłość drży, W jego śmiechu nowy ton. (Pre-Refren) Z popiołów wojen, z ciszy łez Może wyrosnąć inny sens, Jeśli odważysz się spojrzeć w głąb! (Refren) Quo vadis, orbi terrarum? Dokąd niesie cię ślepy pęd? Czy przez podziały, przez gniew i strach, Czy ku mostom ponad nurtami rzek? Quo vadis, orbi terrarum? Quo vadis, Domine? Czy wybierzesz wspólny dom? Jeszcze tli się nadziei żar, Jeszcze możesz zmienić gorzki ton. (Homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est) (Bridge) Czy w złocie tronów, czy w huku bram, Nie znajdziesz sensu tak wielu ran. Ukryta droga, ukryty plan, Który odmieni ten świata stan, Jedno słowo, jeden gest Może odwrócić biegu kres! (Refren - finał) Quo vadis, orbi terrarum? Niech odpowiedź w tobie brzmi. Świat to nie tylko obcy tłum, Świat to „ja”, to „ty” i ,,my’’! Quo vadis, orbi terrarum? Quo vadis, Domine? Quo vadis, Domine?! (Homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est, homo homini lupus est) Zanim zgaśnie ostatni blask, Podnieś wzrok, rozpal na nowo Nadziei płomień w nas.