(6 Şubat'ta hayatını kaybedenlerin anısına...) (In memory of those who lost their lives in the February 6th earthquake.) Toprak uyandı, titredi aniden, Bir feryat yükseldi, çöktü tüm beden. Gece karanlığın bağrında saklı, Canlar yitip gitti, gözler diken. Gök ağladı, taş dile geldi, Evler birer birer yere serildi. Bebekler uykuda, analar yaslı, Sabaha varmayı kimler diledi? Ne bahar geldi, ne güneş doğdu, Bir şehir sustu, yaslara boğdu. Ellerde kürekler, umutla kazdık, Bir nefes duymayı kaç can umdu? Komşu el ele, omuz omuza, Ateş düştü yürek, sönmez asla. Bir taşın altından fısıldar gibi, Ses dedi: “Unutma, yaşat bizi…” Gidenin ardından kül dökülmez, Adları kalplerde bir mühür, silinmez. Bir ülke yandı ama küllerinden, Yine umut doğar, yine yeşeririz.