[Verse 1] ฉันวางเส้นให้ตรง จัดองค์ประกอบให้พอดี เลือกสีที่เข้ากัน ให้ทุกอย่างดูลงตัว ฉันรู้ว่าตรงไหนควรเว้น รู้ว่าแสงควรตกทางใด แต่เมื่อเธอมองภาพเดียวกัน ทำไมเธอเห็นไม่เหมือนฉัน [Pre-Chorus] ฉันออกแบบทางเดินได้ แต่บังคับเท้าใครไม่ได้ ฉันสร้างประตูไว้สวยงาม แต่เลือกไม่ได้ว่าใครจะเข้ามา [Chorus] ฉันออกแบบโลกได้ แต่สั่งหัวใจใครไม่ได้ จัดวางทุกอย่างให้สวยเพียงใด ก็เปลี่ยนความรู้สึกไม่ได้อยู่ดี ฉันสร้างภาพที่สมบูรณ์ แต่ไม่มีสิทธิ์กำหนดว่าใครจะชอบ เพราะสิ่งที่ฉันควบคุมได้ คือผลงาน ไม่ใช่คนมอง [Verse 2] ปุ่มที่วางไว้ตรงนี้ ฉันคิดว่าคนจะกด ข้อความที่เขียนไว้อย่างดี แต่ไม่มีใครอ่านจนจบ ฉันทำทางเลือกไว้มากมาย หวังให้คนเดินตามที่วาง แต่คนกลับเลือกทางที่ไม่คิด หรือไม่เลือกอะไรเลยสักทาง [Pre-Chorus] ฉันแก้ระยะห่างได้ แก้สีที่ผิดได้ แต่ความไม่พอใจของใคร ไม่มีเครื่องมือไหนให้ปรับ [Chorus] ฉันออกแบบโลกได้ แต่สั่งหัวใจใครไม่ได้ จัดวางทุกอย่างให้สวยเพียงใด ก็เปลี่ยนความรู้สึกไม่ได้อยู่ดี ฉันสร้างภาพที่สมบูรณ์ แต่ไม่มีสิทธิ์กำหนดว่าใครจะชอบ เพราะสิ่งที่ฉันควบคุมได้ คือผลงาน ไม่ใช่คนมอง [Bridge] บางคนเห็นความงาม บางคนเห็นความว่างเปล่า บางคนเดินผ่านไป โดยไม่หันกลับมามอง บางคนเก็บภาพนั้นไว้ ทั้งที่ฉันไม่เคยตั้งใจ ความหมายที่ฉันไม่ได้ออกแบบ กลับเกิดขึ้นในใจของเขา [Final Chorus] ฉันออกแบบโลกได้ แต่สั่งหัวใจใครไม่ได้ บางสิ่งยิ่งพยายามควบคุม ยิ่งหลุดไปจากมือ ฉันจะออกแบบต่อไป โดยไม่เขียนคำตอบแทนใคร ปล่อยให้คนที่พบผลงาน มีความรู้สึกเป็นของตัวเอง [Outro] เส้นยังอยู่ สีไม่เปลี่ยน ภาพยังเหมือนเดิม แต่คนที่มอง ไม่เคยเป็นคนเดิม
