[Verse 1] Fór ek út frá Norðrsins strönd, með orð á tungu, staf í hönd. Sjór var dimmr ok hár. Bárur slógu við stál ok spón, ok vindrinn söng með gráum tón. Ek sá ei meira ár. [Verse 2] Við Ísland kom, þar jökull glóð ok eldur sprakk úr fjallsins bróð. Náttúra sveif í þokum. Grjót var rautt, en himinn hvít, ok sál mín hvíldi ei í strít. Tunglið logaði lokum. [Chorus] Róið fram, róið fram, land er handan dimmu ham. Róið fram, róið fram, blóð í brjósti, sál í flam. Róið fram, róið fram! [Verse 3] Í Grænlands víðáttu við fan, með draug í lofti, rokið rann. Þögn var eins og bæn. Við fjallsins rót var steinr ok frost, en vonin brann sem síðast kross. Ek tók minn veg í væn. [Verse 4] Við Vinlands skóg ok döggva strönd fannk jörð sem duldist undir lönd. Ljóð mitt dó í dý. Tréin kváðu með blik og blóm, en raddir bárust í djúpum róm. Þar reis eitt annað líf í ný. [Chorus] Róið fram, róið fram, land er handan dimmu ham. Róið fram, róið fram, blóð í brjósti, sál í flam. Róið fram, róið fram! [Verse 5] Úr skugga sprungu þeir með spjót, með málm á tönnum, óðra ljót. Augun glóðu geim. Þeir þutu fram sem vindr í nótt, ok hjörtun slógu, skelkuð brátt. Við heyrðum dauðans heim. [Chorus] Róið fram, róið fram, land er handan dimmu ham. Róið fram, róið fram, blóð í brjósti, sál í flam. Róið fram, róið fram! Róið fram, róið fram, land er handan dimmu ham. Róið fram, róið fram, blóð í brjósti, sál í flam. Róið fram, róið fram! Translation: [Verse 1] I went out from the northern shore, with word on tongue, staff in hand. The sea was dark and tall. Waves struck against steel and plank, and the wind sang with a grey tone. I saw no more that year. [Verse 2] To Iceland I came, where glacier glowed and fire burst from the mountain’s brother. Nature drifted in mists. The rock was red, the sky was white, and my soul found no rest in the strife. The moon burned at the end. [Chorus] Row forth, row forth, a land lies beyond the darkened cliff. Row forth, row forth, blood in chest, soul in flame. Row forth, row forth! [Verse 3] In Greenland’s vastness we wandered, with ghosts in the air, the gale ran. Silence was like a prayer. At the root of the mountain were stone and frost, but hope burned like a final cross. I took my path in beauty. [Verse 4] At Vinland’s forest and dewy shore I found a land that hid beneath others. My song died in the deep. The trees chanted with shine and flower, and voices came in deep-toned sound. There rose another life, anew. [Verse 5] From shadow they burst with spears, with metal on teeth, fierce in madness. Their eyes glowed like space. They stormed forth like wind in night, and hearts were struck, soon afraid. We heard death’s realm.
