[Verse 1] Penceremde buğusu kalmış son nefesinin Duvarlarda çınlıyor hala o titrek sesin Eşyaların duruyor dokunmadım hiçbirine Sanki birazdan kapıyı açıp gireceksin yine [Pre-Chorus] Bir adım atsam uçurum geri dönsem yangın Hangi ara bu kadar bizden uzaklaştın Boğazımda düğümlendi söylenmemiş her söz Ne bir ateş kaldı bende ne de sönmüş bir köz [Chorus] Yüreğimde kapanmaz derin bir yara Bizi kim itti böyle dipsiz bir kuyuya Hoşça kal deme sakın sesin titremesin Bırak bu koca şehir üstüme devrilsin [Verse 2] Yürüdüğümüz yollar şimdi dikenli ve tuzak Oysa ne kadar yakındık şimdi ne kadar uzak Resimlerine bakıp avunmak ne zor şeymiş Meğer ayrılık ölümün diğer adıymış gizlenmiş [Pre-Chorus] Sustum kelimeler dudağımda birer mühür Sensiz geçen her saniye ömrümden götürür Ne yapsam faydasız dönüşü yok bu yolun Kırıldı kanadı uçamaz o yaralı kuşun [Chorus] Yüreğimde kapanmaz derin bir yara Bizi kim itti böyle dipsiz bir kuyuya Hoşça kal deme sakın sesin titremesin Bırak bu koca şehir üstüme devrilsin [Bridge] Belki zamanla diner diyorlar bu sızı Belki kimse silemez kalbimdeki yazıyı [Harmony and Dual Vocal] (Belki güneş doğsa da her yanım karanlık Belki biz seninle bittik her şey bir anlık) [Chorus] Yüreğimde kapanmaz derin bir yara (ah yara...) Bizi kim itti böyle dipsiz bir kuyuya (bir kuyuya) Hoşça kal deme sakın sesin titremesin Bırak bu koca şehir üstüme devrilsin (devrilsin) [Chorus] [Deeply Emotional Nuance and Vocal Improvisation] [Soulful Ad-libs] Yüreğimde kapanmaz kanayan bir yara... (ah yara...) Bizi kim itti böyle dipsiz bir kuyuya... (dipsiz kuyuya) Arkana bakma sakın gözün görmesin... Bırak bu kara hasret ömrümü tüketsin...
