**ชื่อเพลง: “บ้านหลังเดิม”** [Verse 1] โตมาใต้เสียงสวดเดิมทุกเช้า ท่องคำที่ผู้ใหญ่บอกว่าดี จำได้หมดแม้ถ้อยคำยาวเหยียด แต่หัวใจกลับเงียบอยู่ทุกที เสียงบทสวดยังงดงามเสมอ เหมือนภาพวัยเด็กที่คุ้นตา เพียงแต่ความเชื่อที่เคยสวมไว้ เริ่มคับลงเมื่อเวลาผ่านมา [Chorus] อยากเดินออกจากบ้านหลังเดิม ไม่ได้อยากเผามันทิ้งไป แค่อยากเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่ซื่อสัตย์กับหัวใจ แต่ประตูมีสายตาของญาติ มีความทรงจำยืนขวางทางไว้ จึงยังยืนอยู่ตรงธรณี ระหว่างคำว่า “ลูกที่ดี” กับคำว่า “เป็นตัวเอง” [Verse 2] ไม่มีใครเป็นคนร้ายในเรื่องนี้ ทุกคนเพียงรักกันในแบบของตน มีแต่ความเงียบที่นั่งร่วมโต๊ะ ทุกครั้งที่ใจเริ่มสับสน [Bridge] บางทีการจากลา ไม่ใช่การเกลียดชัง แค่ยอมรับว่าความจริงในใจ เดินไปอีกทางหนึ่งแล้ว [Chorus] อยากเดินออกจากบ้านหลังเดิม ไม่ได้อยากเผามันทิ้งไป แค่อยากเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่ซื่อสัตย์กับหัวใจ แต่ประตูมีสายตาของญาติ มีความทรงจำยืนขวางทางไว้ จึงยังยืนอยู่ตรงธรณี ระหว่างคำว่า “ลูกที่ดี” กับคำว่า “เป็นตัวเอง” [Final Chorus] หากวันหนึ่งก้าวพ้นบ้านหลังเดิม ยังจะขอบคุณวันวานเสมอไป เพราะสิ่งที่จากมาไม่ใช่ศัตรู เป็นเพียงทางหนึ่งของชีวิต ที่ครั้งหนึ่งเคยเรียกว่า “บ้าน”
