ประชาธิปไตยที่ต้องจ่ายเอง

[Intro] โอ้…ชีวิตคนจนบนถนนเมืองกรุง สิทธิ์หนึ่งใบผูกใจทั้งบ้านเมือง ไกลแค่ไหนก็ต้องไป… [Verse 1] เช้ารัชโยธิน ฝนพรำถนนยาว ข่าวเลือกตั้งดังเข้าหูทุกเช้า ปลายทางบางใหญ่ อยู่ไกลเกินก้าว ถ้าเดินเอา คงหลายชั่วโมง [Verse 2] มองกระเป๋าตังค์ ยังบางเหมือนเดิม ค่าแรงวันนั้น ยังไม่เต็มถุง แต่สิทธิ์หนึ่งใบ อยู่ในหัวใจลุง จะยากจะจน ก็คนเหมือนกัน [Chorus] ถ้าเดินไป คงใช้เวลาหลายชั่วโมง ถ้านั่งรถ นี่คือต้นทุนที่ต้องจ่าย ค่ารถไฟ ค่ารถเมล์ ค่าความตั้งใจ แต่กากบาทหนึ่งใบ มันมีค่ากว่าเงิน [Pre Chorus] ไปเลือกตั้งเด้อพี่น้อง อย่าปล่อยสิทธิ์ลอยลม เสียงคนจน ก็มีค่าเท่าคนมีเงิน ถึงต้องเสีย ต้องจ่าย ต้องเหนื่อยต้องทน นี่แหละประชาธิปไตยของคนบ้าน ๆ [Verse 3] เขาบอกเสียงเดียว มันเปลี่ยนอะไร แต่ถ้าทั้งไทย คิดเหมือนกัน หนึ่งคนหนึ่งเสียง รวมเป็นพลัง บ้านเมืองนั้น ก็เปลี่ยนได้จริง [Chorus] ถ้าเดินไป คงใช้เวลาหลายชั่วโมง ถ้านั่งรถ นี่คือต้นทุนที่ต้องจ่าย ค่าเหงื่อ ค่าแรง ค่าศรัทธาในใจ แลกอนาคตไทย ให้ลูกหลานได้ดี [Outro] จากรัชโยธิน ถึงบางใหญ่ ทางมันไกล แต่ใจไม่ถอย ขอแค่ได้ใช้สิทธิ์ของคนไทย จนหรือรวย…ก็เจ้าของประเทศเดียวกัน