[Verse 1] Şiirlerimde mantık söyler son sözünü, Noktayı koyar, huzura erer sandığı anda. Geceleri; kalbim çevirir onu üç müphem noktaya, Yarım kalmış bir cümlenin tam ortasında. [Verse 2] Kıldan ince, kılıçtan keskinmiş bazı yollar, Adım atsam uçurum, dursam ayrı bir azap. Ne önümde bir rehber, ne ardımda dönüş yolu, Göğsümde inatçı bir soru, zihnimde bitmeyen yokuş. [Chorus] Beynim bağırır: “Bitti artık, yetmez mi!” Cümlenin sonuna koyar sert bir ünlem işareti. Kalbim sessizce uzanır, büker o hükmü, Göğsümde binlerce “acaba”yla doğar soru işaretleri. [Verse 3] Kıldan ince, kılıçtan keskinmiş bazı yollar, Adım atsam uçurum, dursam ayrı bir azap. Ne önümde bir rehber, ne ardımda dönüş yolu, Göğsümde inatçı bir soru, zihnimde bitmeyen yokuş. [Outro] Kıldan ince, kılıçtan keskinmiş bazı yollar, Adım atsam uçurum, dursam ayrı bir azap. Ne önümde bir rehber, ne ardımda dönüş yolu, Göğsümde inatçı bir soru, zihnimde bitmeyen yokuş.
