ആ സ്വർണ്ണ സൂര്യന്റെ പൊൻകിരണം വീണു പുതുപൂവു പോലെയീ ഭൂമിയുണർന്നു... അതിരില്ലാ മാനത്തിൻ കോണിൽ നിന്നെങ്ങോ ഒരു സ്നേഹഗീതമായ് തെന്നൽ തലോടുന്നു... ആ സ്വർണ്ണ സൂര്യന്റെ പൊൻകിരണം വീണു പുതുപൂവു പോലെയീ ഭൂമിയുണർന്നു... അതിരില്ലാ മാനത്തിൻ കോണിൽ നിന്നെങ്ങോ ഒരു സ്നേഹഗീതമായ് തെന്നൽ തലോടുന്നു... ആ സ്വർണ്ണ സൂര്യന്റെ പൊൻകിരണം വീണു മഞ്ഞല മൂടുമീ മാമലനിരകളിൽ കുരുവികൾ പാടുന്നു മെല്ലെ... കുളിർപെയ്യുമീ പുലർവേളയിലാശകൾ ഒരു ഗീതമായൊഴുകുന്നു കനവിൽ... കാലത്തിൻ താളങ്ങൾ ഉണരുമ്പോൾ പതിയെ പുതുജീവനേകി പകൽ വിടരുന്നു... അറിയാതെ വന്നൊരീ വസന്തത്തിൻ വർണ്ണം ഒരു പൊൻപ്രഭയായ് മണ്ണിലലിയുന്നു.... ആ സ്വർണ്ണ സൂര്യന്റെ പൊൻകിരണം വീണു പുതുപൂവു പോലെയീ ഭൂമിയുണർന്നു... അതിരില്ലാ മാനത്തിൻ കോണിൽ നിന്നെങ്ങോ ഒരു സ്നേഹഗീതമായ് തെന്നൽ തലോടുന്നു... പുലരിതൻ ശാലീനഭാവങ്ങളിൽ ഞാൻ പുതുജീവസ്പന്ദനം അറിഞ്ഞിടുന്നു... ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായ് എന്റെയീ മാനസം പൊൻവെയിലിൻ തലോടൽ കൊതിച്ചിടുന്നു... തെന്നലിൻ കൈകൾ തലോടുമ്പോൾ പതിയെ മൃദുമർമ്മരങ്ങളായ് ഇലകൾ പാടുന്നു... ചിരിയായ് വിടർന്നൊരീ പൂവിൻ സുഗന്ധം ഒരു സാന്ദ്രരാഗമായ് എന്നിലലിയുന്നു.... അതിമധുരാനുരാഗമായ് എന്നിലലിയുന്നു.... ആ സ്വർണ്ണ സൂര്യന്റെ പൊൻകിരണം വീണു പുതുപൂവു പോലെയീ ഭൂമിയുണർന്നു... അതിരില്ലാ മാനത്തിൻ കോണിൽ നിന്നെങ്ങോ ഒരു സ്നേഹഗീതമായ് തെന്നൽ തലോടുന്നു... ആ സ്വർണ്ണ സൂര്യന്റെ പൊൻകിരണം വീണു
