Döngüdeki çengel ALBİNO

Şimdi sıra sende çocuk Yeniden doğurtacaksın umudu Çoooocuuuuk sıra seeeeeendeeeeeee doğurtacaksın umudu Nasıl kırdınız umutlarımı Kendinden yörüngeli kalıtım taneleri Taşımayacağım yeni girişimlerinizi Üstümden yaptığınız hesapların kalibresini Tartamayacak bedenim Tükendim Güvenecek duvarım kalmadı Sulanacak damarım kalmadı Zulada tuttuğum tüm paketleri Bitirdiniz siz Şimdi sıra sende çocuk Yeniden doğurtacaksın umudu Çoooocuuuuk sıra seeeeeendeeeeeee doğurtacaksın umudu Birine inanırken tekrardan Ona değildir sadece filizlenen Umudadır yolculuk Bu sisin çökmediğine kaptırırsınız Bir şeylerin temizliğine inanırsınız hala Aslında öyle olmadığının ayırdında Bir daha tökezleyeceğinizin farkında Belki tutarsa göl maya zannında Davranırsınız   Şimdi sıra sende çocuk Yeniden doğurtacaksın umudu Çoooocuuuuk sıra seeeeeendeeeeeee doğurtacaksın umudu Sonu hep aynı mı kalmalı Farklı başlayan öykülerin Kim yazıyor bu saçmalığı Dar mı dağarcığı bu kadar Gelişen beyinlerin Aslında buna şaşmamalı Hepimiz aynı kaptan besleniyoruz Ve bu kap irin dolu Karanlık taşıyor kenarlarından Yeni kurulan cümleler Eskilerin jelatin formlusu Renkli kostümler giyip Timsah gözyaşlarında yıkanıyoruz Sevdalar bir göl dolusu yoğurdun Kirli paylaşım olgusu Şimdi sıra sende çocuk Yeniden doğurtacaksın umudu Şimdi sıra sende çocuk Yeniden doğurtacaksın umudu Çoooocuuuuk sıra seeeeeendeeeeeee doğurtacaksın umudu