
La tò vita arrista ancùora ntê me pinseri, la manera pi cui ridi e la manera pi cui trovi la tò facilità. Li me occhi non vìdunu nenti autru ca tu ntê me sonni cchiù prufunni, sonni chini di spiranza. La tò fotografìa è tuttu chiḍḍu ca mi arrista comu ricordu. Vidu ancora lu to cori battiri e sentu lu stissu fiatu dâ to vita. Chiḍḍa fotu mi servi sulu comu ricurdamentu di quantu si pò pirdiri quannu si pò cchiù vìdiri. Mi sintìa comu si lu me cori fussi cuciutu ô to. Ora, tuttu chiḍḍu ca vìdu è tu, assittatu vicinu â porta dû guardaroba; Vidu chiḍḍu surrisu sirinu e pozzu ancora pigghiari l'odori dâ to essenza. Lu me cori s'appassisci comu nu ciuri ca non pò fiuriri. Lu suli fa vacilari lu me munnu, sfracicannu l'anima cu n'eterna sbiadimentu. Ogni vota ca ti penzu, ti òffru nu surrisu lignu, ma arristu avvoltu nna na tristezza nfinita. La tò vita arrista ancùora ntê me pinseri, la manera pi cui ridi e la manera pi cui trovi la tò facilità. Li me occhi non vìdunu nenti autru ca tu ntê me sonni cchiù prufunni, sonni chini di spiranza. La tò fotografìa è tuttu chiḍḍu ca mi arrista comu ricordu. Vidu ancora lu to cori battiri e sentu lu stissu fiatu dâ to vita. Chiḍḍa fotu mi servi sulu comu ricurdamentu di quantu si pò pirdiri quannu si pò cchiù vìdiri. Mi sintìa comu si lu me cori fussi cuciutu ô to. Ora, tuttu chiḍḍu ca vìdu è tu, assittatu vicinu â porta dû guardaroba; Vidu chiḍḍu surrisu sirinu e pozzu ancora pigghiari l'odori dâ to essenza. Lu me cori s'appassisci comu nu ciuri ca non pò fiuriri. Lu suli fa vacilari lu me munnu, sfracicannu l'anima cu n'eterna sbiadimentu. Ogni vota ca ti penzu, ti òffru nu surrisu lignu, ma arristu avvoltu nna na tristezza nfinita. La tò vita arrista ancùora ntê me pinseri, la manera pi cui ridi e la manera pi cui trovi la tò facilità. Li me occhi non vìdunu nenti autru ca tu ntê me sonni cchiù prufunni, sonni chini di spiranza. La tò fotografìa è tuttu chiḍḍu ca mi arrista comu ricordu. Vidu ancora lu to cori battiri e sentu lu stissu fiatu dâ to vita. Chiḍḍa fotu mi servi sulu comu ricurdamentu di quantu si pò pirdiri quannu si pò cchiù vìdiri. Mi sintìa comu si lu me cori fussi cuciutu ô to. Ora, tuttu chiḍḍu ca vìdu è tu, assittatu vicinu â porta dû guardaroba; Vidu chiḍḍu surrisu sirinu e pozzu ancora pigghiari l'odori dâ to essenza. Lu me cori s'appassisci comu nu ciuri ca non pò fiuriri. Lu suli fa vacilari lu me munnu, sfracicannu l'anima cu n'eterna sbiadimentu. Ogni vota ca ti penzu, ti òffru nu surrisu lignu, ma arristu avvoltu nna na tristezza nfinita.

