Beschrijving: Een ballade in middeleeuwse vorm – met strofen, refrein en envoi – maar gekleed in dark synthwave. (Strofe 1) De akker ligt vol as en puin De put is droog, de bel is stuk Een kind telt stenen in de kruin Een hond zoekt een verdwenen stuk De grens is vuur, de kaart is rook Wie buigt, krijgt staal in plaats van brood De trommel rolt uit oost tot hoek En vrede bijt zichzelf de dood (Refrein) Want oorlog spreekt met stalen bek En vrede breekt bij elk vertrek (Strofe 2) Een moeder schrijft met stoom en krijt De naam van wie niet slapen mag De generaal die afscheid kwijt Verbrandt een dorp voor elke dag De tank draait door, de lens is scherp Het staakt-het-vuren is een lach Een drone valt als een ijzeren hert De hemel jankt de hele nacht (Refrein) Want oorlog spreekt met stalen bek En vrede breekt bij elk vertrek (Strofe 3) Ik zocht een haan die kraaien wil Een deur die nog gewoon op slot wil Een priester die nog spreken wil Een dode die nog schrijven wil Maar overal is staal en zout Het nieuws is moord, de kaart is koud De vlag hangt half, het kind is stout En niemand die de vrede houdt (Refrein) Want oorlog spreekt met stalen bek En vrede breekt bij elk vertrek (Strofe 4) Toen kwam een vrouw met lege hand Geen wapen, geen verbond, geen land Ze zette water in het zand En naaide huiden aan de kant Ze zei: 'Ik ben de stilte zelf Ik ben de scheur in elk geweld Wie vecht, bezit een stenen plank Wie deelt, bezit de hele wereld' (Refrein) Want oorlog spreekt met stalen bek En vrede breekt bij elk vertrek (Envoi) Prins van de tanks, vorst van de schuld Draai om, het is niet meer geduld Een ballade is geen kogel meer Maar wie niet zingt, verliest het weer (End) ----/ Lyrics & composition © Bedhippie, 2026. All rights reserved.
