Gdy światło kończy swój bieg, mrok zarzuca sieć na niebie, a ja dalej szukam ciebie. Nawet jeśli dzieli nas tysiąc świetlnych lat, to przejdę przez tę pustkę, i znajdę twój ślad. Dryfuję w zimnej próżni, zawieszona między jawą a snem, ale znajdę cię, wiem. Znajdę, wiem. Przestrzenie kosmiczne są symboliczne, gdy serce pragnie i tęskni bez końca, więc znajdę cię lub spłonę w promieniach jakiegoś słońca. Dryfuję w zimnej próżni, zawieszona między jawą a snem, ale znajdę cię, wiem. Znajdę, wiem. Między jawą a snem... Znajdę cię... Wiem.
