(Intro): Gdy świat się stroi w biel, Nie każdy ma gdzie wrócić… Zapukaj w cud — nim spadnie śnieg, By ktoś mógł jeszcze uwierzyć… (Verse 1): W oknach blask, a w sercach czasem mróz, Choć tyle świateł — ktoś wciąż sam. Mała dłoń wyciąga się po cud, By choć raz poczuć dom i smak świąt. (Chorus Refren): Człowieku — bądź cudem! Rozpal świat dobrocią swych rąk. Przygarnij nadzieję, podziel się chlebem, Niech miłość popłynie jak prąd! Dla dzieci, co drżą w samotności, Dla zwierząt, co ufają bez słów… W te święta — niech każdy uwierzy, Że w nas jest najjaśniejszy cud. (Verse 2): Na ulicy ślady łap i stóp, Niesione w noc tak cichą, pustą… Kruchy los — i tylko wiatr Słucha pragnień, które nie mają słów. (Chorus Refren): Człowieku — bądź cudem! Rozpal świat dobrocią swych rąk. Przygarnij nadzieję, podziel się chlebem, Niech miłość popłynie jak prąd! Dla dzieci, co drżą w samotności, Dla zwierząt, co ufają bez słów… W te święta — niech każdy uwierzy, Że w nas jest najjaśniejszy cud. (Verse 3): W szpitalnych salach cisza drży, A sen nie przychodzi łatwo. Jedno „jestem” może lęk zgasić — I wlać w oczy znów gwiazd światło. (Chorus Refren): Człowieku — bądź cudem! Rozpal świat dobrocią swych rąk. Przygarnij nadzieję, podziel się chlebem, Niech miłość popłynie jak prąd! Dla dzieci, co drżą w samotności, Dla zwierząt, co ufają bez słów… W te święta — niech każdy uwierzy, Że w nas jest najjaśniejszy cud. (Verse 4): W sercach żal zbyt długo trwa, Czasem gubi się wiara w ludzi… Lecz wystarczy jeden krok — A dobro samo w nas się obudzi. (Bridge): To nie ozdoby czynią święta — Lecz serce, które widzi innych. Gdy miłość tańczy między nami, Niebo zniża się do ziemi. (Chorus repeat): Człowieku — bądź cudem! Rozpal świat dobrocią swych rąk. Przygarnij nadzieję, podziel się chlebem, Niech miłość popłynie jak prąd! Dla chorych, dla cichych, zapomnianych, Dla każdego, kto prosi o cud… W te święta — bądź światłem dla świata, Niech dobro prowadzi Twój krok. (Coda): I kiedy zgasną lampki już… Niech dalej świeci w nas ta gwiazda. Bo święta zaczynają się tam, Gdzie człowiek człowiekowi Staje się nadzieją.
