Padam na kolana już nie mam siły łzy kapią z oczu, które przed chwilą coś kryły myśli trzymają za kark przystawiają nóż do gardła to jest ten moment gdy cała nadzieja już umarła i: Udaję, że się śmieję gdy słońce piec zaczyna lecz lustro mojej twarzy to tylko pajęczyna Może już się nie obudzę Gdy zapadam w taki sen widzę siebie jak nurkuję sięgam wszystkich den Podniosłam rękę i uniosłam gardę I w jednym zdaniu zawarłam wszystko żal, smutek, gniew i pogardę, spokój, że dam radę i słowa co uskrzydlą Przepraszam, że na dnie wybacz, że w ciemności chowam się przed światem chciałem pobyć w samotności woda dotrze wszędzie pozbawi tatuażu Wypłynę na powierzchnię na brzeg oceanu Nim się obudzę przed upadku widmem zobaczę siebie gdy znów to zrobiłem Podniosłam rękę i uniosłam gardę I w jednym zdaniu zawarłam wszystko żal, smutek, gniew i pogardę, spokój, że dam radę i słowa co uskrzydlą Podniosłam rękę i uniosłam gardę I w jednym zdaniu zawarłam wszystko Podniosłam rękę i uniosłam gardę I w jednym zdaniu zawarłam wszystko żal, smutek, gniew i pogardę, spokój, że dam radę i słowa co uskrzydlą spokój, że dam radę i słowa co uskrzydlą spokój, że dam radę i słowa co uskrzydlą © 2026 Peter0 Mod.
