Verse 1 Tahimik ang daan, walang imik ang gabi Batong nakabaon, di matinag sa bigat Yapak ng kahapon, paulit-ulit ang paglalakbay Sa alikabok, may damo’t hiningang lumilipas Verse 2 Talulot ng alaala, nadudurog sa hangin Bulaklak na naputol, di man namulaklak Ngunit ang halimuyak, nananatili’t sumasayaw Sa bitak ng lupa, sa sinag ng umaga Chorus Tuloy pa rin ang daan, kahit sugatan ang gunita May mga anino, humahabi ng kasalukuyan Tuloy pa rin ang daan, sa tibok ng alaala Tulad ng hininga ng panahon, walang tigil ang daloy Verse 3 Sa muling pag-apak ng nagmamadaling paa Nagaganap ang pag-iisa, ang paglimos ng alaala Mawawala’t babalik, parang ulap sa dapithapon Ang puso ng daan, matatag sa pag-ikot ng panahon Bridge Batid ko, nagbabago ang landas Lumilipas ang mga yapak Ngunit ang batong nakabaon Ay puso ng alaala—di magigiba Final Chorus Tuloy pa rin ang daan, kahit sugatan ang gunita May mga anino, humahabi ng kasalukuyan Tuloy pa rin ang daan, sa tibok ng alaala Tulad ng hininga ng panahon, walang tigil ang daloy Outro Tahimik ang daan… Tuloy pa rin.