Song Cover Image

Kasa açıldı

(Intro) Prada çantada biriken hırs, sahnede son bir kavis. Işıklar sönüyor, perde kapanıyor. Bu, alkışlar için değil, özgürlük için. (Verse 1) Onyedi bahar gördü, ruhu hâlâ buzdan ince Parmak uçlarında yükselir, gece şehre inince Tütüsü beyaz değil bu kez, üzerinde simsiyah Prada Zarafet maskesi yüzünde, gözü yükseklerdeki kura’da Balerin süzülür koridorda, her adım bir koreografi Lazerler arasından geçerken bozmuyor o safi profili Kasadaki elmas parlıyor, bu onun son soygunu Sahne tozundan kaçış yolu, hayatının en büyük oyunu. (Chorus) İki kalp atıyor ama tek bir nabız var kâğıtta Hayaller rüzgârda savrulan birer kâğıt tahtta Ödenen her bedel, ruhun sessizce çığlığıdır Bu dansın sonunda tek ölüm, aşkın en saf halidir. (Verse 2) Kasa açıldı, soğuk hava vurdu solgun yüzüne Verdiği sözler ağır gelir, yaşlar dolar gözüne Plan tıkır tıkır işlerken, duyuldu siren sesi dışarıda İki aşık köşeye sıkıştı, o kanlı kış ayında "Git" dedi biri, "Ben kalırım, bu bedel benim payım" Onyedi yaşın telaşıyla söndü gökteki ayım Bir kurşun sesi yankılandı, sahnede final hareketi Balerin yere düştü, bitti hayatın rekabeti. (Outro) Mücevherler yerde saçılı, Prada çanta kenarda Kâğıt üstündeki planlar, şimdi kanlı bir rüyada İki kalpten biri sustu, bedel ağır ödendi Bu sahnede perde, tek bir ölümle ebedi kapandı.