
[Strophe 1] Et Levve jeht su leis vürbei, wie Wind dä durch de Jasse trick, Jestern noch am Rhing jesesse, hück sin Erinnerunge de joode aale Zick. Fründe saare: „Mer maache et morje“, doch morje kütt vill ze späät. De Uhr tick, mit Kummer un Sorje, die keene Moment stonn blieve däät Refrain De Zoch kütt, un ich stonn noch he, han su vill Drööm, ävver keen Kraff mieh De Zoch kütt, hürste de Trumm? Et Levve frösch: „Küss de met, oder blievs de stonn?“ Denn jede Daach, dä jeiht dir verlore, flück is et vürbei, evvens noch jebore. Strohf 2 Die Stadt es hell, die Nächte lang, doch ich han vill zo lang jewaat. Zu vill Jedanke, zu vill „irjendwann“, un plötzlich es et halve Levve fottjesaat. Ich wollt noch singe, reise, laache, noch ens verröck noh de Stään fleeje Doch jeder Schritt, dä ich nit maach, löss mich e Stöck vom Levve wegdriehe Refrain De Zoch kütt, un ich stonn noch he, han su vill Drööm, ävver keen Kraff mieh De Zoch kütt, hürste de Trumm? Et Levve frösch: „Küss de met, oder blievs de stonn?“ Denn jede Daach, dä jeiht dir verlore, flück is et vürbei, evvens noch jebore. Bridge Un vielleech es Mot nur e Schritt, ohne ze wisse, wohin et jeht Vielleech es Glück nur dä Tritt dä du bruchs in dinge Futt Letzte Refrain De Zoch kütt — ich spring jetz drop, kee Wade mih, kee„irjendwann“. Et Levve röf: "Maach et jetz, Jupp" Un ich fang hück noch aan. De Zoch kütt, un ich ben dobei, mit offnem Hätz un klorem Blick. Denn wer nit fiert, dä waat für immer nur am Bahnsteesch vun singem Glück.

