Song Cover Image

Noordpolderzijl (2)

V6

[Verse 1] We kwamen aan waar de weg ophoudt bij het kleine haventje aan de dijk De lucht lag wijd boven de kwelders en alles werd ineens gelijk Een houten bank, een slingerend hek gras dat buigt voor wind van zee Achter ons de dorpen van Groningen voor ons het tij dat verder leeft [Chorus] Noordpolderzijl, houd ons even vast aan de rand van land en water Waar de Waddenzee haar adem haalt en de dag steeds verder gaat Noordpolderzijl, onder grijs en goud met de kwelder aan je voeten Hier weet je weer hoe weinig hoeft om je hart te laten groeten [Verse 2] De vogels tekenen hun bochten boven slik en zilte klei Een oude paal staat in het water alsof hij wacht op eb en tij We spreken zachter dan we kwamen omdat de verte alles hoort De wind neemt elke losse gedachte mee naar een onbekende oever [Chorus] Noordpolderzijl, houd ons even vast aan de rand van land en water Waar de Waddenzee haar adem haalt en de dag steeds verder gaat Noordpolderzijl, onder grijs en goud met de kwelder aan je voeten Hier weet je weer hoe weinig hoeft om je hart te laten groeten [Bridge] Als later straten voller klinken en de weken sneller gaan zien we weer die open horizon en blijven we daar even staan [Final Chorus] Noordpolderzijl, houd ons even vast aan de rand van land en water Waar de Waddenzee haar adem haalt en de dag steeds verder gaat Noordpolderzijl, ons stukje noord waar de wind de tijd kan boeten Tussen Groningen en de zee vinden wij opnieuw ons moeten [Outro] De dijk wordt stil, het licht trekt weg maar de kwelder blijft bestaan Noordpolderzijl, tot een volgende keer waar land en water samengaan