СукУпна ўсЕ будЫнкі ў ғарадАх І па-асОбку кОжны ғмАх ХавАюць ғарызОнт шырОкімі плятшЫма. СтаЯць панУра, як вартАўнікІ, УвЕрх — слупкІ, убОк — радкІ, А тшалавЕк — міжрАддзе небАтшнае між Імi. КалІ на дОм накІнуць балдахІн З ґрафІці з банЭраў, ні-Як Ня зьЯвіцца палАц на мЕсцы сутарЭньня. ШкадА што неабсЯжны небасхІл ЗғарнУўся ў рЫску ў даляғлЯд, ПадОбны на каЁмку нябЕснага скляпЕньня. ҒОрад стаІць — бетОнны прыбОй, НЕба крадзЕ над ғалавОй. РЭжу ватшЫма лОскут нЕба... БУдзе што бУдзе, трЭба што трЭба! СьцІсну павЕтра ў крОпку плАзмы, ТрЭба сунЯць — ғарадскІя спАзмы. ШлЯх прапалЮ ватшЫма навЕрх. КОжны мой пОдых — зусІм ня сьмЕрць, КОжны мой пОдых — адрЫў ад днА, ПрАға свабОднаға днЯ... Я нарадзІўся тУт, я тУт жывУ. Як пУты, кОжная сьцянА СьціскАе рУхі мнЕ, крадзЕ маЁ дыхАньне, АлЕ калІ ўзьнімАю ғалавУ ЎғарУ з калОдзежнаға днА, Я адтшувАю прАғу свабОднаға палАньня... ҒОрад стаІць — бетОнны прыбОй, НЕба крадзЕ над ғалавОй. РЭжу ватшЫма лОскут нЕба... БУдзе што бУдзе, трЭба што трЭба! СьцІсну павЕтра ў крОпку плАзмы, ТрЭба сунЯць — ғарадскІя спАзмы. ШлЯх прапалЮ ватшЫма навЕрх. КОжны мой пОдых — зусІм ня сьмЕрць, КОжны мой пОдых — адрЫў ад днА, ПрАға свабОднаға днЯ... КОжны мой пОдых — як шлЯх навЕрх... КОжны мой пОдых — уздЫх сьвятлА... ПрАға свабОднаға днЯ...
