ทุกขสูตรเมื่อรู้ทุกข์ โลกจึงสงบ (Intro) เมื่อใจยังยึดมั่นในตัวตน โลกก็เต็มไปด้วยการแย่งชิง แต่เมื่อเห็นความจริงแห่งชีวิต สันติภาพ...ก็เริ่มต้นจากหัวใจ (Verse 1) รูปที่เห็น ล้วนแปรเปลี่ยนไป เวทนาภายใน ไม่เคยยั่งยืน สัญญาความจำ เปลี่ยนตามวันคืน สังขารหมุนเวียน ไม่เคยหยุดพัก วิญญาณรับรู้ เกิดดับทุกครา ทุกสิ่งผ่านมา ดุจสายลมพัด เมื่อเห็นความจริง ไม่หลงยึดติด ใจจึงเป็นอิสระ จากทุกข์ทั้งปวง (Pre-Chorus) เมื่อรู้ว่า ไม่มีสิ่งใด เป็นของเรา หรือเป็นตัวเรา อัตตาที่กั้น ระหว่างผู้คน ค่อยเลือนหายไป ด้วยแสงแห่งธรรม (Chorus) ทุกข์...คือครูของชีวิต สอนให้จิตเห็นความจริง เมื่อปล่อยวาง ความยึดมั่นทั้งสิ้น หัวใจย่อมพบอิสรภาพ โลกจะสงบ เมื่อใจสงบ โลกจะงดศึก เพราะเลิกแบ่งแยก เมตตาจะผลิบานแทนความเกลียดชัง สันติภาพ...เริ่มที่ใจของเรา (Verse 2) ไม่มีผู้ชนะ ในสงครามใด เมื่อทุกฝ่าย ต่างเต็มด้วยทุกข์ หากเข้าใจ ว่าทุกชีวิต ล้วนเวียนว่าย ในกฎเดียวกัน จับมือกันไว้ แทนการถืออาวุธ เปิดใจด้วยความกรุณา เปลี่ยนกำแพง เป็นสะพานแห่งรัก เปลี่ยนความแตกต่าง เป็นพลังร่วมกัน (Bridge) เมื่อเห็นทุกข์ ด้วยปัญญา เห็นอนัตตา ตามความเป็นจริง ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ตัวตน ความโลภ โกรธ หลง ค่อยดับไป เมื่อใจพ้นจาก ความยึดมั่น โลกก็พ้นจาก ความรุนแรง สันติภาพมิใช่ความฝัน แต่คือหนทาง ที่ทุกคนสร้างได้ (Final Chorus) ทุกข์...มิใช่ปลายทาง แต่เป็นประตู สู่แสงแห่งธรรม เมื่อมนุษย์เข้าใจ กันและกัน โลกทั้งใบ จะเต็มด้วยเมตตา รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ล้วนไม่เที่ยง และไม่ใช่ตัวตน เมื่อปล่อยวาง ความหลงทั้งปวง โลกทั้งโลก...ก็จะพบสันติภาพ (Outro) เริ่มจากใจ... หนึ่งดวงใจ...สู่หนึ่งครอบครัว หนึ่งครอบครัว...สู่หนึ่งสังคม หนึ่งสังคม...สู่หนึ่งโลก เมื่อทุกคน...เข้าใจความทุกข์ โลกก็จะเข้าใจ...คำว่า "สันติภาพ"
