[ท่อนอินโทร – บรรเลงพิณ+แคน เศร้าๆ] ⸻ [เวิร์ส 1] เมื่อก่อนเจ้าฮักอ้ายคือเก่า เอิ้นชื่ออ้ายเบาๆ คือเสียงลมหายใจ แต่พอเจ้าขึ้นไปเรียนในเมือง กะเปลี่ยนไป บ่คือจั่งเคย มีหมู่ใหม่ชวนสูดกลิ่นควัน Pod ตัวจ้อย กลับใหญ่กว่าฮักเฮา เขาบอกว่าคลู แต่บ่ฮู้โต ว่าควันมันซึมเข้าใจ จนลืมฮักแท้เก่าๆ ⸻ [พรีฮุก] Pod มันบ่แม่นของเล่น มันเฮ็ดให้เจ้าเว็นจากฮักแท้ อ้ายบ่คลูคือคนในเมือง แต่อ้ายมีใจจริงแท้ ให้น้องเสมอ ⸻ [ฮุก] อ้ายบ่คลูคือ Pod ควัน แต่ใจอ้ายมั่นคงกว่าควันจางๆ บุหรี่ไฟฟ้า บ่แม่นทางสร้างฝัน มันสิตัดปีกนางฟ้า ให้ตกจากฟ้าโดยบ่ฮู้โต เจ้าอาจสิฮู้สึกหล่อ แต่ลมหายใจเจ้าเริ่มบ่คือเก่า Pod บ่แม่นฮัก มันคือหลุมพรางของเขา อย่าลืมอ้ายผู้ฮักเจ้าแท้ๆ อยู่บ่ไกล ⸻ [เวิร์ส 2] เคยจับมือกันกลางท่งนา ตอนนี้เจ้านั่งสูบควันหน้าตึกเรียน ฮู้บ่น้อ ว่าควันมันบ่ได้เวียน มันเฮ็ดให้ใจเฮาเว้าแตกเป็นเสี่ยง เขาให้เจ้า cool แต่ใจเจ้าไหม้ แต่ละพ่นคือเฮ็ดให้ฮู้สึกดี แต่น้องเอ๊ย… มันกำลังฆ่าโตเจ้า เบาๆ ทีละคำ จนบ่เหลือฮักอ้ายอยู่ในใจ ⸻ [พรีฮุก (อีกครั้ง)] Pod มันหลอกให้ติด แต่ใจอ้ายบ่เคยคิดสิหลอกน้อง อยากให้เจ้าฮักโตเองหลายๆ บ่แม่นของปลอมที่บ่มีใจ ⸻ [ฮุก ซ้ำ] อ้ายบ่คลูคือ Pod ควัน แต่อ้ายมีใจมั่นบ่จางไปคือหมอก Pod มันฆ่าช้าๆ บ่ได้บอก อย่าให้ความเท่าทำลายใจดีๆ เจ้าคือดาวของบ้านเฮา อย่าฟ้าวดับเพราะคำว่าคลู บุหรี่ไฟฟ้า บ่แม่นฮูปบูชา คือเฮ็ดให้นางฟ้ากลายเป็นควันจางๆ ⸻ [ท่อนจบ - ลากเสียงแคนคลอเบาๆ] บ่มีไฟสีฟ้าในมืออ้าย มีแต่ใจฮักแท้ที่ยังคอย Pod มันหลอกให้ติด แต่อ้ายสิฮักเจ้า…จนฮอดวันสุดท้าย
