[Verse 1] ฉันมีบ้านที่กลับไปได้ทุกวัน มีคนรักที่ถามว่ากินข้าวหรือยัง มีเงินพอจะซื้อสิ่งที่ต้องการ มีชีวิตที่ใคร ๆ ว่าดี มีรูปถ่ายในวันหยุด มีรอยยิ้มอยู่ในทุกเทศกาล ถ้ามองจากข้างนอกเข้ามา คงไม่มีอะไรให้ต้องกังวล [Pre-Chorus] แต่บางเรื่องที่อยากพูดออกไป กลับไม่รู้จะเริ่มตรงไหน ไม่ใช่ไม่มีใครอยู่ข้างกาย แค่ไม่มีใครเข้าไปถึงข้างใน [Chorus] ฉันมีทุกอย่างแล้ว มีคนรัก มีเงิน มีบ้าน แต่ยังขาดใครสักคน ที่ฟังแล้วเข้าใจจริง ๆ ไม่ต้องแก้ปัญหาให้ฉัน ไม่ต้องบอกว่าควรทำอย่างไร แค่อย่าเพิ่งตัดสินกัน ก่อนจะฟังจนจบได้ไหม [Verse 2] เวลาฉันบอกว่าเหนื่อย ใครบางคนบอกว่าฉันโชคดี มีคนรัก มีเงิน มีงาน จะเอาอะไรอีกในชีวิตนี้ ฉันจึงเก็บบางคำเอาไว้ ยิ้มรับแล้วเปลี่ยนเรื่องไป เพราะกลัวว่าความรู้สึกของฉัน จะกลายเป็นเรื่องที่ไม่ควรพูด [Pre-Chorus] บางครั้งคนที่นั่งข้างกัน ก็อยู่ไกลกว่าคนที่ไม่รู้จัก เพราะระยะทางไม่ใช่ปัญหา แต่เป็นความหมายที่ส่งไปไม่ถึง [Chorus] ฉันมีทุกอย่างแล้ว มีคนรัก มีเงิน มีบ้าน แต่ยังขาดใครสักคน ที่ฟังแล้วเข้าใจจริง ๆ ไม่ต้องเห็นด้วยทุกเรื่อง ไม่ต้องคิดเหมือนกันทุกอย่าง แค่อย่าทำให้ฉันรู้สึก ว่าการเป็นตัวเองนั้นผิดไป [Bridge] ฉันไม่ได้อยากได้ชีวิตใหม่ ไม่ได้อยากหนีจากสิ่งที่มี ฉันแค่อยากเล่าเรื่องบางเรื่อง โดยไม่ต้องเตรียมคำอธิบาย ไม่ต้องแข่งกันว่าใครเหนื่อยกว่า ไม่ต้องเปรียบเทียบว่าใครลำบาก บางทีคนเราก็แค่อยากพูด โดยไม่ต้องพิสูจน์ว่าตัวเองมีสิทธิ์รู้สึก [Final Chorus] ฉันมีทุกอย่างแล้ว แต่ยังมีบางอย่างที่หาไม่เจอ คนที่มองผ่านสิ่งของรอบตัว แล้วมองเห็นฉันอย่างที่เป็น ถ้าวันหนึ่งเราได้พบกัน คงไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แค่นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยกัน โดยไม่ต้องแกล้งว่าเข้าใจทุกอย่าง [Outro] ฉันมีคนรัก ฉันมีเงิน ฉันมีชีวิตที่ดี แต่บางคืน ฉันก็ยังอยากมีใครสักคน ที่เข้าใจฉัน โดยไม่ต้องรู้ว่าฉันมีอะไรบ้าง
0/500