پِیغامِ مَرا بِسویِ دِلبَر اِی باد بیا زِ کویِ مَن بَر گو اِی مَهرُخِ دِلبَرِ مُنَوَّر از سَنگِ جَفا شِکَسته ای سَر کورس: دانی که جَفا بِکَردی آخَر عَهدی که رَوا نَکردی آخَر دانی که جَفا بِکَردی آخَر عَهدی که رَوا نَکردی آخَر غَمگینَمُ و از غَمَت نَنالَم وَصْلی که نَشُد مَرا مُیَّسَر نَقشِ رُخِ پُر فُروغَت هَر روز شَوَد مَرا مُصَوَر
