Zwrotka I Port pachniał solą i chłodnym świtem, gdy odbijał statek na drugi świat. Mówiłeś: „Australii dotknę o świcie, a potem wrócę, nim minie czas.” Machnęłam dłonią, skryłam łzy w ciszy, wiatr zabrał słowa daleko stąd. Nie wiedziałam jeszcze, że moje życie na zawsze zwiąże z morzem los. Refren Gdzie jest list, którego nie było? Gdzie twój głos niesiony przez wiatr? Morze milczy, choć tyle widziało, a ja wciąż czekam pośród fal. Moje serce zna tylko przypływy, każda noc ma twój odległy ślad. Nie wróciłeś z końca świata, miły… tylko morze dziś słyszy mój płacz. Zwrotka II Liczyłam dni i gasnące świece, każdy żagiel był jak dobra wieść. Każdy dzwon w porcie budził nadzieję, że może dzisiaj ujrzę cię. Lecz zamiast listu przyszli rybacy, spuścili oczy, zamilkł ich śpiew. Powiedzieli tylko: „Statek rozbity… Przy naszych brzegach zakończył bieg.” Refren Gdzie jest list, którego nie było? Gdzie twój głos niesiony przez wiatr? Morze milczy, choć tyle widziało, a ja wciąż czekam pośród fal. Moje serce zna tylko przypływy, każda noc ma twój odległy ślad. Nie wróciłeś z końca świata, miły… tylko morze dziś słyszy mój płacz. Most Czas nie leczy ran po oceanie, nie ucisza fal i pustych drzwi. Każdy przypływ niesie twe wołanie, każdy odpływ zabiera sny. Finał Siadam co wieczór tam, gdzie latarnia rysuje światło na czarnej toni. Jeśli istnieje port dla zakochanych, odnajdź mnie tam… gdy skończy się sztorm. Bo moja miłość nie zna końca, jak morze nie zna swoich granic. A moja tęsknota z każdym świtem rośnie jak przypływ, którego nie zatrzyma nic.
