Το Μακρινό Αστέρι

Ήξερα ένα αστέρι που κρυβόμουν όταν φοβόμουν εκεί κρυβόσουν κι εσύ μαζί νικήσαμε το φόβο Ήξερα ένα αστέρι εκεί έβρισκα πάντα γαλήνη όταν εδώ κάτω είχε καταιγίδα δεν είχε θυμό ούτε κακία εκεί ερχόσουν κι εσύ Ένα απαλό φως το λούζει το μακρινό δικό μου αστέρι δεν το αγγίζει η αδικία ούτε ανθρώπων αλαζονεία εκεί υπάρχει μόνο αρμονία ήξερα ένα αστέρι που δε χάραζε σα γυαλί τα όνειρα που δεν έχει σκάλες να μένουν πίσω οι αδύναμοι ήξερα ένα αστέρι εκεί θέλω να κατοικήσω όταν απαλλαγώ απ' τα πάθη μου εκεί τα λάθη δεν μετράνε και το κοντέρ ξεκινάει απ' την αρχή. Ένα απαλό φως το λούζει το μακρινό δικό μου αστέρι δεν το αγγίζει η αδικία ούτε ανθρώπων αλαζονεία εκεί υπάρχει μόνο αρμονία