
U suli cala supra Licata bedda, u ventu porta oduri di mari e ciuri. A nanna dda finestra conta i jorna, “sta arrivannu a festa”… e già s’arricorda. I picciriddi currunu pi’ li strati, cu bannere e luci già appizzati, e tuttu u paisi si senti cantari, ca Sant’Àngilu sta pi’ turnari. Ma ora Licata si prepara già, pi’ sta gran festa padronali ca fa battiri i cori forti accussì, comu ogni annu… comu sempri ccà. ⸻ (Ritorneddu) Oh Sant’Àngilu, guarda sta città, si prepara tutta pi’ sta festa padronalità. Licata si vesti di luci e d’amuri, ogni annu torna cu stissi culuri. Oh Sant’Àngilu, sentici di ddà, tra musica e focu la festa si fa. Sutta stu celu di Sicilia blu, u cori batte… e nun si ferma cchiù. ⸻ (Strofa 2) I piscatura ‘o portu parranu sulu dâ festa ca veni, di focu e di suli. I fimmini ‘n casa cu manu ‘nto pani, fannu i duci pi’ tutti i cristiani. Ogni casa è pronta, ogni strata è ‘n fiuri, cu luci, culuri e vecchi amuri, Licata si prepara, si senti già, l’aria di festa padronalità. E cu è luntanu ritorna a vulà, pi’ vidiri u Santu passari di ccà, tra vuci, tammuri e passi di ballu, u cori si perdi ‘nta stu gran callu. ⸻ (Bridge) Quannu a statua passa lentu lentu, u tempu si ferma pi’ nu mumentu. Tra lacrimi e fidi, tra cori e virità, è festa padronali… è tutta a città. E sona u tamburu, rispunni u cori, tra passi di tarantella e mille culuri, Sant’Àngilu cammina ‘nta sta via, e porta cu iddu tutta l’allegria. ⸻ (Ritorneddu Finale – più forte) Oh Sant’Àngilu, resta cca cu nui, Licata ti canta e nun si scorda cchiù. È festa padronali, è focu e magia, è tutta a nostra storia e fantasia. Oh Sant’Àngilu, guarda sta città, ca balla e canta senza finiri mai. Sutta stu celu di Sicilia blu, Licata è festa… e canta pi’ ttia cchiù.

