𝗪 𝗜 𝗗 𝗨 𝗥 𝗜

[Verse 1] Awit jaman biyen tumeko saiki wis kuncoro Panggonane asri, akeh wong pariwisoto Alam ombo pinggir segoro Ombake pantai biso nentremke jiwo [Verse 2] Saben wayah sore, teko angin sumilir Gowo rasa ademe pikir Ngadhek ning pinggir pesisir Nyawang suryane lingsir [Chorus] Widuri, kahanane sejuk lan adem Gawe pikiran tentrem, ugo ayem Roso ati bungah, biso guyu mesam mesem Tuwo lan enom podo kesengsem [Refrain] Widuri, dadi saksi bisu ning kene Sewu cerito wis podo ngerti kabeh Widuri, seko kadohan katon awe-awe Gawe ati kangen wae [Outro] Awit jaman biyen nganti sesuk ngarep Widuri tetep dadi kebanggaanne wong Pemalang