Titel: Tulpen en Molens (Verse 1) In het land met luchten groot, Waar de wind nooit echt in nood, Staan de molens dag en nacht, Hebben trouw de wacht. Hun wieken draaien in de wind, Een dans die nergens stilte mint, Ze malen graan, ze pompen land, Gemaakt door sterke hand. (Refrein) Tulpen, rood, geel, paars en blauw, Blijven bloeien in 't getrouw, Langs de sloot en langs de dijk, Nederland, hoe mooi je lijk! Windmolen hoog en tulpenzee, Samen zingen wij dit mee, Holland, je bent als een schilderij, Voor altijd en voor altijd vrij. (Verse 2) En de bollen, wit en rond, Kleuren straks de hele grond, Elke knop die openbreekt, Heeft het zonlicht uitgelekt. Langs de molen, wijd en zijd, Zijn de bloemen steeds verblijd, Duizend kleuren in het veld, Mooier dan een juist gesteld. (Refrein) Tulpen, rood, geel, paars en blauw, Blijven bloeien in 't getrouw, Langs de sloot en langs de dijk, Nederland, hoe mooi je lijk! Windmolen hoog en tulpenzee, Samen zingen wij dit mee, Holland, je bent als een schilderij, Voor altijd en voor altijd vrij. (Bridge) Oude molen, jonge bloem, Jullie blijven hier mijn roem. Wind die ons verhaal vertelt, Blijft gelukkig en geteld. (Outro) Tulpen, molens, eindeloos… Lachen in de wind zo roos. Dag en nacht en elk seizoen, Kan er iets mooiers zijn dan toen? (fluisterend) Tulpen en molens...
