Zwrotka 1 Na starych zdjęciach kurz osiada, a w oczach ciągle tamten blask. Gdzieś w szufladzie listy z dawnych lat, pierwsze miłości, pierwszy strach. Pod blokiem radio cicho grało, ktoś nucił refren aż po świt. Życie przed nami się śmiało, a czas nie liczył wtedy dni. Dziś trochę wolniej bije serce, lecz więcej w nim jest ciepłych chwil. Bo każdy uśmiech, każda łza, to ślad, co w duszy ciągle trwa. Refren Wspomnienia, jak wiatr z dawnych stron, wracają cicho pod nasz dom. Wspomnienia, jak stary, piękny film, gdzie młodość tańczy razem z nim. Wspomnienia, choć czas zabrał nam, niejedną twarz i niejeden plan. To w sercu gra melodia ta, że wszystko, co było, sens swój ma. Zwrotka 2 Były niedziele przy herbacie, rozmowy długie aż po zmierzch. Dzieci dorosły tak znienacka, a my wciąż mamy dawny śmiech. Nie wszystko wyszło tak, jak miało, nie każda droga była prosta. Lecz nawet kiedy coś bolało, człowiek się uczył kochać mocniej. Dziś siwe włosy mówią więcej niż tysiąc słów i wielki świat. Bo kto przeżył burze i tęsknoty, ten zna prawdziwy życia smak. Refren Wspomnienia, jak wiatr z dawnych stron, wracają cicho pod nasz dom. Wspomnienia, jak stary, piękny film, gdzie młodość tańczy razem z nim. Wspomnienia, choć czas zabrał nam, niejedną twarz i niejeden plan. To w sercu gra melodia ta, że wszystko, co było, sens swój ma. Bridge A jeśli kiedyś znów usiądziemy, przy stole, gdzie zna nas każdy kąt, opowiemy sobie po cichu, jak piękny był ten zwykły los. Bo najważniejsze nie są lata, lecz ludzie, których dał nam czas. I choć zegary wciąż nas gonią, miłość zostaje zawsze w nas. Ostatni refren Wspomnienia, jak światło dawnych dni, prowadzą nas, gdy brak już sił. Wspomnienia, niech grają jeszcze raz, dla tych, co znają życia smak. Wspomnienia, choć jesień przyszła już, w sercach wciąż kwitnie maj i róż. Bo póki dusza śpiewać chce, to młodość nigdy nie kończy się.


