[Intro — duduk + distant kanun] [Male — тихо] Գիշերը լուռ է, քաղաքը քնած, քամին է խոսում քո անունը կամաց։ Ես դեռ հիշում եմ քո աչքերի լույսը, ինչպես կրակը՝ մութ քարերի մեջ։ [Duduk answers] [Verse 1] Քայլում եմ մենակ հին ճանապարհով, հետքերն են մնացել մեր անցած օրերից։ Ժամանակը վերցրեց այն ամենը, ինչ ուներ, բայց սրտիս խորքում մի կրակ չի մարել։ [Pre-Chorus — dhol enters] Թող գիշերը գա, թող քամին բարձրանա— ես դեռ այստեղ եմ։ [Chorus — choir] ԿՐԱԿ, ԿՐԱԿ, ՍՐՏԻՍ ՄԵՋ ԿՐԱԿ։ ՉԻ ՄԱՐԻ, ՉԻ ՄԱՐԻ, ԹԵԹԵՎ ՔԱՄՈՒՑ ԱՆԳԱՄ։ ԿՐԱԿ, ԿՐԱԿ, ԳԻՇԵՐԻ ՄԵՋ ԼՈՒՅՍ։ ՔՈ ՁԱՅՆԸ ԿԱՆՉՈՒՄ Է՝ ԵՍ ԴԵՌ ԱՅՍՏԵՂ ԵՄ։ [Duduk instrumental answer] [Verse 2 — stronger dhol] Եթե հեռու ես, լեռներն են հիշում, եթե լռում ես, քարերն են խոսում։ Ես չեմ խնդրում անցյալը վերադառնա։ Թող նոր առավոտը իր ճանապարհը գտնի։ [Pre-Chorus] Թող գիշերը գա, թող քամին բարձրանա— ես չեմ վախենում։ [Chorus] ԿՐԱԿ, ԿՐԱԿ, ՍՐՏԻՍ ՄԵՋ ԿՐԱԿ։ ՉԻ ՄԱՐԻ, ՉԻ ՄԱՐԻ, ԹԵԹԵՎ ՔԱՄՈՒՑ ԱՆԳԱՄ։ ԿՐԱԿ, ԿՐԱԿ, ԳԻՇԵՐԻ ՄԵՋ ԼՈՒՅՍ։ ՔՈ ՁԱՅՆԸ ԿԱՆՉՈՒՄ Է՝ ԵՍ ԴԵՌ ԱՅՍՏԵՂ ԵՄ։ [Bridge — music drops, duduk alone] [Male] Ես չեմ կորել։ Ես պարզապես նոր ճանապարհ եմ գտել։ [Female Choir — whisper] Նոր ճանապարհ... նոր լույս... [Build — dhol + strings + zurna] [Male] Եվ եթե մութը գա— [Choir] ԿՐԱԿ! [Male] Եթե աշխարհը լռի— [Choir] ԿՐԱԿ! [Final Chorus — full] ԿՐԱԿ, ԿՐԱԿ, ՍՐՏԻՍ ՄԵՋ ԿՐԱԿ։ ՉԻ ՄԱՐԻ, ՉԻ ՄԱՐԻ, ԹԵԹԵՎ ՔԱՄՈՒՑ ԱՆԳԱՄ։ ԿՐԱԿ, ԿՐԱԿ, ԳԻՇԵՐԻ ՄԵՋ ԼՈՒՅՍ։ ՔՈ ՁԱՅՆԸ ԿԱՆՉՈՒՄ Է— [All] ԵՍ ԴԵՌ ԱՅՍՏԵՂ ԵՄ։ [Zurna + duduk final response] [Male — quiet] Կրակը չի մարում։ [Final duduk note] [Final duduk note]
