اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ ایہہ سون تیرے درکار نہیں ۔ اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ ایہہ سون تیرے درکار نہیں ۔ اک روز جہانوں جانا اے، جا قبرے وچ سمانا اے، تیرا گوشت کیڑیاں کھانا اے، کر چیتا مرگ وسار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ تیرا صاحا نیڑے آیا اے، کجھ چولی داج رنگایا اے، کیوں اپنا آپ ونجایا اے، اے غافل تینوں سار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ توں ستیاں عمر ونجائی اے، توں چرخے تند نہ پائی اے، کی کرسیں داج تیار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ توں جس دن جوبن متی سیں، توں نال سئیاں دے رتی سیں، ہو غافل گلیں وتی سیں، ایہہ بھورا تینوں سار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ توں مڈھوں بہت کچجی سیں، نرلجیاں دی نرلجی سیں، توں کھا کھا کھانے رجی سیں، ہن تائیں تیرا بار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ اج کل تیرا مکلاوا اے، کیوں ستی کر کر دعوہ اے ؟ انڈٹھیاں نال ملاوا اے، ایہہ بھلکے گرم بازار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ توں ایس جہانوں جائینگی، پھر قدم نہ ایتھے پائینگی، ایہہ جوبن روپ ونجائینگی، تیں رہنا وچ سنسار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ منزل تیری دور دراڈی، توں پوناں وچ جنگل وادی، اوکھا پہنچن پیر پیادی، دسدی توں اسوار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ اک اکلی تنہا چلسیں، جنگل بربرّ دے وچ رلسیں، لے لے توشہ اتھوں گھلسیں، اتھے لین ادھار نہیں ۔ اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ اوہ خالی اے سننج حویلی، توں وچ رہسیں اک اکیلی، اوتھے ہوسی ہور نہ بیلی، ساتھ کسے دا بار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ جہڑے سن دیساں دے راجے، نال جنہاں دے وجدے واجے، گئے رو رو بیتکھتے تازے، کوئی دنیاں دا اعتبار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ کتھے ہے سلطان سکندر، موت نہ چھڈے پیر پیغمبر، سبھے چھڈّ گئے اڈنبر، کوئی ایتھے پائدار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ کتھے یوسف ماہِ-کنیانی، لئی زولیکھاں پھیر جوانی، کیتی موت نے اوڑک فانی، پھیر اوہ ہار شنگار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ کتھے تخت سلیماں والا، وچ ہوا اڈدا سی بالا، اوہ بھی قادر آپ سمبھالا، کوئی زندگی دا اعتبار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ کتھے میر ملک سلطاناں، سبھے چھڈّ چھڈّ گئے ٹکانا، کوئی مار نہ بیٹھے ٹھانا، لشکر دا جنہاں شمار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ پھلاں پھلّ چمبیلی لالا، سوسن سمبل سرو نرالا، بادِ-کھزاں کیتا بر ہالہ، نرگس نت خمار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ جو کجھ کرسیں، سو کجھ پاسیں، نہیں تے اوڑک پچھوتاسیں، سنجی کونج وانن کرلاسیں، کھنبھاں باجھ اڈار نہیں ۔ اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ ڈیرہ کرسیں اوہنیں جائیں، جتھے سیر پلنگ بلائی، خالی رہسن محل سرائیں، پھر توں ورسیدار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ اسیں آزز وچ کوٹ علم دے، اوسے آندے وچ قلم دے، بن کلمے دے ناہیں کم دے، باجھوں کلمے پار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔ بلھا شوہ بن کوئی ناہیں، ایتھوں اوتھے دوہیں سرائیں، سمبھل سمبھل کے قدم ٹکائیں، پھیر آون دوجی وار نہیں، اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں ۔
