Bırakma (Letting Go) Ft. Vikingur by I Am Rae

-English Lyrics-

Would the ocean ever forget,
When every wave still remembers you?
You,
Calling my eyes a nightmare,
And I,
Still burning beneath your gaze.
I could never hold you,
Never keep you in my arms.

If loving became a prison,
Then I cannot be your harbor.
Don't bleed tears for the sake of pride,
Don't keep dying for what has already died.

If your breath is slipping
Through the spaces between my fingers,
I won't close my fists around your suffering
Just to keep it here.

If peace is somewhere
My shadow never reaches,
Then leave.
Find your hope beneath another light.

Don't drown
Inside your own silence.
Don't fall apart,
Life is far too short for sorrow.

Even if you're no longer here,
I loved what we were,
Even if we're no longer together.

I can't look at you
The way I used to anymore.
If leaving is the road you've chosen,
I can't ask you to stay again.

I can't look at you that way,
Even if your leaving tears me apart.
Some things were never meant
To last forever,
But memories
Always find a way to remain.

What remains
Of everything we felt?
Our deepest fire
Still hiding behind our eyes.
Even if it's over now,
Poison was never the reason why.
The garden of our love
Won't stay pale forever.

If I became
A blade of steel inside your chest,
Then tear me out.
Don't let every breath you take
Become your judgement day.

What's left beneath your skin?
You're still there,
Buried underneath the pain.

Darkness cannot rule the morning.
Not everything that breaks
Must stay broken forever.

I saw those tired lines
Gathering around your eyes.
I heard every silent scream.
But you always thought
You were alone.
You burned all by yourself.

I can still feel
That selfless love inside you.
I can see
That impossible monster
Buried deepest within.

If loving me
Turned you into a liar,
If the truth you couldn't carry
Made you a rebel,
I could never call you
A sinner.

I wish
You hadn't destroyed yourself.
I wish your days
Had never turned to torture.

Just because
You and I could never be,
Stop fighting yourself
For me.

The suffering can end
Before you reach
The bottom of another bottle.

You can find yourself again.
The person you were
Before there was an us.

Loneliness
Should never be your friend.
You've spent months
Drowning in your thoughts.

You are a picture
Far greater
Than you could ever imagine.

Even if we couldn't save our love,
Break your chains now.

What remains
Of everything you felt?
The things that wounded,
The things that healed.

Through every fight
We clung to the heart of what we had.

God,
We were difficult.
We really were.

Every breath
You pull from somewhere deep,
Don't breathe me back
Into your lungs.

I'd rather feel
Your hand slipping from mine
Than watch you drown
Inside my poison,
My love.

What remains
Beneath your flesh?

You are so much more
Than all this grief.

Don't let darkness
Be all that's left of your sun.

Your own light
Can become your greatest peace.

Find it
Somewhere deep inside.

So go your way,
If leaving
Is what will save you.

Leave,
If staying here
Is only hurting you.

Go your way.

When you speak
Of all the pain you carried,
Don't remember my name
With hatred.

And if someday
The ocean whispers
Our memories back to you,
Don't turn your back on it.

Don't poison
The memory of our goodbye.

Don't curse fate
For what it wrote for us.

Our love was real.

But we were wounded
Far too many times.

Maybe
We were so much more
Than what became of us.

You are not rotting away.

You're letting us go.

You're letting
us go.

YOU'RE FINALLY
LETTING US GO

-Turkish Lyrics-
Ya okyanus unutur mu?

Her dalga, hâlâ hatırlarken seni.
Sen,
Kâbus diye anarken gözlerimi
Ben,
yanarım bakışlarında senin
Asla tutamam, saramam seni.

Sevmek, olduysa zindan,
Olamam ben sana liman.
Kan ağlama, onurun uğruna,
Can çekişme, artık boşuna.

Parmaklarımın arasından kayıp gidiyorsa nefesin,
Tutup da sıkmam avuçlarımda çileni,
Gölgemin düşmediği yerdeyse eğer huzurun,
Terket, başka ışıklarda bul umudunu.

Boğulma, kendi sessizliğinin içinde
Kahrolma, hayat üzülmek için çok kısa.
Artık olmasan da burada,
Sevmiştim bizi, artık beraber olmasak ta.

Eskisi gibi bakamam sana,
Taktıysan, gitmeyi yoluna,
Sana gitme diyemem bir daha.

Öyle bakamam sana,
Gidişin, içimi parçalasa da.
Bazı şeyler sürmez, sonsuza kadar,
Ama anılar, yaşar daima.

Geriye ne kaldı, hislerimizden?
Gözlerimizde saklanıyor derin ateşimiz.
Artık bittiyse de, sebebi değildi zehrimiz.
Sonsuza dek soluk kalmaz, sevda bahçemiz.

Göğsünde çelikten bir hançer olduysam eğer,
Sök at, aldığın nefes olmasın sana mahşer.
Ne kaldı teninin ardında?
Hâlâ sen varsın, acının altında.
Karanlık olamaz, sabahın efendisi,
Her kırılan şey kırık kalamaz, sonsuza kadar

Gördüm o kırışık göz pınarlarını,
Duydum o sessiz feryatlarını.
Ama sen, hep yalnızsın sandın,
Tek başına yandın.

Hissediyorum o içindeki fedakâr sevgiyi,
Bakıyorum, en derindeki o imkansız canavara.
Aşkından olduysan riyakâr,
Omuzlarında taşıyamadığın gerçek yaptıysa seni isyankâr,
Sana asla diyemem, günahkâr.

Keşke kendini harap etmeseydin.
Keşke günlerin işkenceye dönüşmeseydi.
Sen ve ben olamadık diye,
Savaşma artık kendinle.

Bitebilir çile,
Bulmadan şişenin dibini.
Bulabilirsin kendini,
Bizden önceki halini.

Yalnızlık olmamalı dostun.
Aylarca düşüncelere boğuldun.
Hayal edebildiğinden daha büyük bir tablosun.
Kurtaramasak ta sevgimizi,
Kır artık zincirini.

Geriye ne kaldı, hislerinden?
İnciten ve iyileştiren.
Her kavgada tutunduk can evimizden.
Biz çok zorduk, sahiden.

Çektiğin her nefes en derinden,
Çekme içine beni, ciğerinden.
Elini elimden çekmeni yeğlerim,
Zehrimde boğulmanı izlemektense sevgilim.

Geriye ne kaldı, etinden?
Sen daha fazlasısın, bu kederden.
Karanlık kalmasın geriye güneşinden,
Kendi ışığın en büyük huzur, bul onu en derinden.

Öyleyse git yoluna,

Eğer gitmek seni kurtaracaksa,

Terket.

Eğer kalmak sana zulüm ediyorsa.

Git yoluna.

Anlatmak için acılarını,
Nefret ile anma benim adımı.
Olurda bir gün okyanus fısıldarsa anılarımızı,
Dönme ona sırtını.
Zehirle anma ayrılışımızı.
Kadere vurma yazgımızı.

Samimiydi aşkımız.
Ama çok yara aldık.
Belki de biz bundan çok daha fazlasıydık.

Sen, çürümüyorsun.
Sen, bizi bırakıyorsun.

Bizi, bırakıyorsun.

ARTIK BIRAKIYORSUN!

6247/7500

-English Lyrics- Would the ocean ever forget, When every wave still remembers you? You, Calling my eyes a nightmare, And I, Still burning beneath your gaze. I could never hold you, Never keep you in my arms. If loving became a prison, Then I cannot be your harbor. Don't bleed tears for the sake of pride, Don't keep dying for what has already died. If your breath is slipping Through the spaces between my fingers, I won't close my fists around your suffering Just to keep it here. If peace is somewhere My shadow never reaches, Then leave. Find your hope beneath another light. Don't drown Inside your own silence. Don't fall apart, Life is far too short for sorrow. Even if you're no longer here, I loved what we were, Even if we're no longer together. I can't look at you The way I used to anymore. If leaving is the road you've chosen, I can't ask you to stay again. I can't look at you that way, Even if your leaving tears me apart. Some things were never meant To last forever, But memories Always find a way to remain. What remains Of everything we felt? Our deepest fire Still hiding behind our eyes. Even if it's over now, Poison was never the reason why. The garden of our love Won't stay pale forever. If I became A blade of steel inside your chest, Then tear me out. Don't let every breath you take Become your judgement day. What's left beneath your skin? You're still there, Buried underneath the pain. Darkness cannot rule the morning. Not everything that breaks Must stay broken forever. I saw those tired lines Gathering around your eyes. I heard every silent scream. But you always thought You were alone. You burned all by yourself. I can still feel That selfless love inside you. I can see That impossible monster Buried deepest within. If loving me Turned you into a liar, If the truth you couldn't carry Made you a rebel, I could never call you A sinner. I wish You hadn't destroyed yourself. I wish your days Had never turned to torture. Just because You and I could never be, Stop fighting yourself For me. The suffering can end Before you reach The bottom of another bottle. You can find yourself again. The person you were Before there was an us. Loneliness Should never be your friend. You've spent months Drowning in your thoughts. You are a picture Far greater Than you could ever imagine. Even if we couldn't save our love, Break your chains now. What remains Of everything you felt? The things that wounded, The things that healed. Through every fight We clung to the heart of what we had. God, We were difficult. We really were. Every breath You pull from somewhere deep, Don't breathe me back Into your lungs. I'd rather feel Your hand slipping from mine Than watch you drown Inside my poison, My love. What remains Beneath your flesh? You are so much more Than all this grief. Don't let darkness Be all that's left of your sun. Your own light Can become your greatest peace. Find it Somewhere deep inside. So go your way, If leaving Is what will save you. Leave, If staying here Is only hurting you. Go your way. When you speak Of all the pain you carried, Don't remember my name With hatred. And if someday The ocean whispers Our memories back to you, Don't turn your back on it. Don't poison The memory of our goodbye. Don't curse fate For what it wrote for us. Our love was real. But we were wounded Far too many times. Maybe We were so much more Than what became of us. You are not rotting away. You're letting us go. You're letting us go. YOU'RE FINALLY LETTING US GO -Turkish Lyrics- Ya okyanus unutur mu? Her dalga, hâlâ hatırlarken seni. Sen, Kâbus diye anarken gözlerimi Ben, yanarım bakışlarında senin Asla tutamam, saramam seni. Sevmek, olduysa zindan, Olamam ben sana liman. Kan ağlama, onurun uğruna, Can çekişme, artık boşuna. Parmaklarımın arasından kayıp gidiyorsa nefesin, Tutup da sıkmam avuçlarımda çileni, Gölgemin düşmediği yerdeyse eğer huzurun, Terket, başka ışıklarda bul umudunu. Boğulma, kendi sessizliğinin içinde Kahrolma, hayat üzülmek için çok kısa. Artık olmasan da burada, Sevmiştim bizi, artık beraber olmasak ta. Eskisi gibi bakamam sana, Taktıysan, gitmeyi yoluna, Sana gitme diyemem bir daha. Öyle bakamam sana, Gidişin, içimi parçalasa da. Bazı şeyler sürmez, sonsuza kadar, Ama anılar, yaşar daima. Geriye ne kaldı, hislerimizden? Gözlerimizde saklanıyor derin ateşimiz. Artık bittiyse de, sebebi değildi zehrimiz. Sonsuza dek soluk kalmaz, sevda bahçemiz. Göğsünde çelikten bir hançer olduysam eğer, Sök at, aldığın nefes olmasın sana mahşer. Ne kaldı teninin ardında? Hâlâ sen varsın, acının altında. Karanlık olamaz, sabahın efendisi, Her kırılan şey kırık kalamaz, sonsuza kadar Gördüm o kırışık göz pınarlarını, Duydum o sessiz feryatlarını. Ama sen, hep yalnızsın sandın, Tek başına yandın. Hissediyorum o içindeki fedakâr sevgiyi, Bakıyorum, en derindeki o imkansız canavara. Aşkından olduysan riyakâr, Omuzlarında taşıyamadığın gerçek yaptıysa seni isyankâr, Sana asla diyemem, günahkâr. Keşke kendini harap etmeseydin. Keşke günlerin işkenceye dönüşmeseydi. Sen ve ben olamadık diye, Savaşma artık kendinle. Bitebilir çile, Bulmadan şişenin dibini. Bulabilirsin kendini, Bizden önceki halini. Yalnızlık olmamalı dostun. Aylarca düşüncelere boğuldun. Hayal edebildiğinden daha büyük bir tablosun. Kurtaramasak ta sevgimizi, Kır artık zincirini. Geriye ne kaldı, hislerinden? İnciten ve iyileştiren. Her kavgada tutunduk can evimizden. Biz çok zorduk, sahiden. Çektiğin her nefes en derinden, Çekme içine beni, ciğerinden. Elini elimden çekmeni yeğlerim, Zehrimde boğulmanı izlemektense sevgilim. Geriye ne kaldı, etinden? Sen daha fazlasısın, bu kederden. Karanlık kalmasın geriye güneşinden, Kendi ışığın en büyük huzur, bul onu en derinden. Öyleyse git yoluna, Eğer gitmek seni kurtaracaksa, Terket. Eğer kalmak sana zulüm ediyorsa. Git yoluna. Anlatmak için acılarını, Nefret ile anma benim adımı. Olurda bir gün okyanus fısıldarsa anılarımızı, Dönme ona sırtını. Zehirle anma ayrılışımızı. Kadere vurma yazgımızı. Samimiydi aşkımız. Ama çok yara aldık. Belki de biz bundan çok daha fazlasıydık. Sen, çürümüyorsun. Sen, bizi bırakıyorsun. Bizi, bırakıyorsun. ARTIK BIRAKIYORSUN!

0/500