Manunulat v2

[Verse 1] Mahirap lang daw ako hawak ko'y pluma Di maabot ang bituin pangarap na nagwawala Sa kabila ng dusa nakita ka sinta Napakaganda oh aking musa Nakulong sa lapis at papel linya'y gumuguhit Pag-ibig na lihim lang kahit na nagpipilit Siya'y artista'y modelo pinakamakinang sa entablado Bawat taludtod ko'y sayo nilaan ko [Pre-Chorus] Ngunit sa likod ng ngiti, may takot na nagkukubli Kailangan bang ipaglaban ang ating pag-ibig? Sa bawat patak ng ulan, ako'y laging nandiyan Hawak ang pangarap, sa iyong piling ay walang hanggan [Chorus] Ngunit may matandang mayaman na sumisira Pinatay ako para mawala ang ligaya Dugo sa sahig ng lungkot at pighati Ngayon wala na akong panulat ni mithi [Verse 2] Sa dilim ng gabi, mga alaala’y bumabalik Tawag mo sa akin, parang isang himig Nasa bawat sulat, damdamin ay lumalabas Kahit na may hadlang, pag-ibig ko’y di matitigil Bawat hakbang ko’y punung-puno ng pag-asa Sikaping itaguyod, kahit na may balakid pa Handog ko sa’yo’y tula ng puso’t isipan ko Pagkatapos ng unos, ikaw ang ulap sa maaliwalas na umaga [Pre-Chorus] Ngunit sa likod ng ngiti, may takot na nagkukubli Kailangan bang ipaglaban ang ating pag-ibig? Sa bawat patak ng ulan, ako'y laging nandiyan Hawak ang pangarap, sa iyong piling ay walang hanggan [Chorus] Ngunit may matandang mayaman na sumisira Pinatay ako para mawala ang ligaya Dugo sa sahig ng lungkot at pighati Ngayon wala na akong panulat ni mithi [Bridge] Bawat luha’y kwento, bawat galit ay tula Damdamin ko’y nagliliyab, ikaw ang lagablab Huwag sanang mawala, sa mundong mapanlinlang Pag-ibig natin ay apoy na dapat sumabog parang bulkan