A korsó ideje

Négy rubáí: Gyertek, igyunk bort és a bánatot mossuk! A serlegbe hulljon szívfájdalmunk veleje! Ha egyszer e karavánt, - az életét - elhagyjuk, talán mint ajtón a huzat, távozunk vele. [short break] Borozz, hisz kezünkben idő már nem fogan. Ez a pillanat vissza újra sosem tér. Ha e világban szíved többé már nem dobban, ez a hely, nem tartható meg örökké. [short break] A tanok, könyvek, mit akarnak? S az, amivel összeveted? Mindezt a borhoz egy hosszúlépés köti... Igyál bort, mert a tudást, az ismeretet végül is mindet, a szélfuvallat elviszi. [short break] Te őrült szív! Mi lesz veled, ha már nem eszel? S a kifogással, hogy az élet úgyis véget ér? Ahogy a bort pohárba töltik lásd majd meg, a világ, s az idő, hogyan változik, miként! Omar Khajjám; 1048. - 1131. بیای تا می بیاشامیم و غم را بخوریم این درد دل به جام می یک‌سره ببریم فردا که ز این کاروان هستی برویم شاید که به هم چو باد از این در ببریم می خور که زمان به دست نیاید بار دیگر این لحظه که هست از دست نیاید بار دیگر فردا که بروی ز این جهان ای دل این جا نیاید به دست ما بار دیگر از درس و کتاب و قیاسش چی خواهند؟ این همه سخن به می و قدم بستند می خور، که ز این همه علم و دانش آخر همه را به باد دادن هستند گر می نخوری ای دل دیوانه چه شود؟ این عمر که بگذرد به بهانه چه شود؟ در آن لحظه که می به جام درآمد بین که جهان چه شود، زمانه چه شود