[Verse 1] เคยยืนอยู่เหนือเสียงผู้คนทั้งเมือง ทุกก้าวมีแสงไฟคอยนำทาง เคยคิดว่าท้องฟ้าจะเป็นของเรา ไม่รู้เลยว่าดวงดาวก็ร่วงได้เหมือนกัน เคยปล่อยให้ความฝันเดินนำหัวใจ จนลืมหันมองคนที่เดินข้างหลัง วันที่ทุกอย่างเงียบลงพร้อมเสียงปรบมือ ฉันเพิ่งได้ยินเสียงตัวเอง [Pre-Chorus] ไม่มีใครอยู่บนยอดเขาตลอดไป ไม่มีคืนไหนที่พระอาทิตย์ไม่ยอมลา [Chorus] วันนี้ฉันเป็นแค่คนธรรมดา (คนธรรมดาอีกครั้ง) เดินบนถนนเดียวกับทุกคน ไม่ต้องมีชื่อบนป้ายไฟ ไม่ต้องมีใครเรียกว่าฮีโร่ ถ้าความพ่ายแพ้คือครูของใจ (คนธรรมดาอีกครั้ง) ฉันก็ยอมเรียนมันอีกสักครั้ง เคยเสียทุกอย่างเพื่อเป็นคนยิ่งใหญ่ วันนี้ได้ตัวเอง...กลับคืนมา [Verse 2] รูปถ่ายเก่าเริ่มซีดไปตามเวลา แต่รอยยิ้มยังจำได้ไม่เคยหาย ฉันไม่โทษโชค ไม่โทษฟ้า บางแผลก็เกิดจากมือของเรา ขอบคุณทุกคนที่ยังอยู่ตรงนี้ แม้วันที่ฉันไม่น่าภูมิใจ ถนนเส้นใหม่อาจไม่มีเสียงเชียร์ แต่มันพาฉันกลับบ้าน [Bridge] ปล่อยสายลมพัดชื่อฉันให้หายไป ปล่อยวันวานเป็นเพียงเงาบนท้องฟ้า ถ้ายังมีเช้าวันใหม่ให้ลุกขึ้นเดิน นั่นก็มากพอแล้ว [Final Chorus] วันนี้ฉันเป็นแค่คนธรรมดา (คนธรรมดาอีกครั้ง) และมันช่างงดงามกว่าที่เคยคิด ไม่ต้องวิ่งหนีความผิดพลาด เพราะมันคือส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่มีมงกุฎ ไม่มีบัลลังก์ (คนธรรมดาอีกครั้ง) เหลือเพียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะ เคยยิ่งใหญ่...แล้วก็พ่ายแพ้ แต่ฉันยังยิ้ม...และเดินต่อไป [Dreamy guitars - Instrumental] [Outro] ถ้าวันหนึ่งมีใครเอ่ยชื่อฉันอีกครั้ง ขอให้เขาจำได้แค่เรื่องเดียว ไม่ใช่ว่าฉันเคยอยู่สูงแค่ไหน แต่ฉันลุกขึ้นเดิน...หลังจากล้มได้อย่างไร
