[Couplet 1] Ik had een portofoon op Marktplaats staan Splinternieuw, recht uit de winkel vandaan. Honderd zestig euro leek me wel fijn, Toch een bod voor minder, dat moest het maar zijn. Edwin belde me, zo’n week daarna, ’t Was of ik in een talkshow zat, ja ja. Over concerten en backstage gedoe, Ik dacht: "Dit wordt echt teveel voor mij nu, toe!" [Refrein] O Edwin, oh Edwin, wat maak jij me moe, Met je vragen, je praatjes, je gekke gedoe. Voor een portofoon, een simpele koop, Kreeg ik gezeur, een eindeloze hoop. [Couplet 2] Bij de bushalte lag-ie languit neer, Met een tijd-schrift en spullen, een gekke sfeer. Ik gaf dat ding, en wat riep ie toen, ja ja, “Hallo hier spreekt de politie! Ha Ha Ha!”. Met een bulderlach speelde hij een rol, “Hier de brandweer! Hoort u mij?!”, het werd nogal dol. Ik voelde me rot, dit was geen fijn vertoon, die portofoon weg, en snel weer gewoon! [Refrein] O Edwin, oh Edwin, wat maak jij me moe, Met je vragen, je praatjes, je gekke gedoe. Voor een portofoon, een simpele koop, Kreeg ik gezeur, een eindeloze hoop. [Couplet 3] Hij betaalde maar honderd vijftig, wat een grap, “Die vijf maak ik wel over”, maar ik dacht: dit is slap. Een week gewacht, maar geen cent kwam eraan, Toen werd die kwestie toch wel een zwaar bestaan. Ik belde zijn moeder: “Is Edwin soms daar?”. “Ja, ik roep ’m, wat is het gevaar?” Geschreeuw en gezang, met Frans Bauer als toon, Die vijf euro kreeg ik, met een bittere hoon. [brug] "Ouwe vogelzoeker geile kikker, Haas koe penis hangoor stierenkl" Dus uit medelijden, en als geste van mijn kant, Stuurde ik hem één cent terug, heel charmant. [Refrein] O Edwin, oh Edwin, wat maak jij me moe, Met je vragen, je praatjes, je gekke gedoe. Voor een portofoon, een simpele koop, Kreeg ik gezeur, een eindeloze hoop. [Outro] Dus nu als ik weer iets verkoop op dat plein, Denk ik aan Edwin en voel weer die pijn. Een deal maken lijkt misschien heel gewoon, Maar soms krijg je Edwin... met z'n portofoon.
