Ik stond op het dak van de wereld. kijkend naar het einde van de tijd. Mijn vingers waren net vuurvliegjes, in deze donkerste nacht, zo wijd. De waarheid had van die scherpe randen. Het sneed door mij als hete messen. Toch hield ik vast aan hoop. Zelfs in deze brandende, hete lessen. Verbrandde dromen en as in de lucht. Wat ik ooit had is nu verdwenen. Maar ik zing voor wat er ooit was. Met tranen die ik zal wenen. (En met woorden die ik ten diepste zal menen.) De zon is weg, de nacht is duister. Geen geluid, geen schreeuw zal ontstaan. Verbrandde dromen, stil gefluister. Alle hoop is in rook opgegaan. Winden waaien door de gangen. Geen voetstap klinkt, in mijn angstige hart. Verloren zielen, diep verlangen. Verbrandde dromen, draaien uit op diepe smart. Verbrandde dromen en as in de lucht. Wat ik ooit had is nu verdwenen. Maar ik zing voor wat er ooit was. Met tranen die ik zal wenen. (En met woorden die ik ten diepste zal menen.) Ik wandel tussen stof en as. De tijd ontneemt mij alle vreugd. Een schaduw van wat er ooit was. Verbrandde dromen, niets wat deugt. Muren zo hoog als de bergen stijgen. Lijnen vervagen, ik zie ze verdwijnen. Ik kijk verder, maar zal niet zwijgen. Verbrandde dromen, die nog schrijnen. Verbrandde dromen en as in de lucht. Wat ik ooit had is nu verdwenen. Maar ik zing voor wat er ooit was. Met tranen die ik zal wenen. (En met woorden die ik ten diepste zal menen.) Tijd is een dief, met ijskoude vingers. Stal mijn visies van zilver en goud. Maar in de as vind ik nieuwe zinnen. Verhaal dat zich steeds weer opnieuw ontvouwt. Verbrandde dromen en as in de lucht. Wat ik ooit had is nu verdwenen. Maar ik zing voor wat er ooit was. Met tranen die ik zal wenen. (En met woorden die ik ten diepste zal menen.) Ik bouw kastelen uit as en uit stof. Heb levens gedeeld tussen schaduwen in. Maar zelfs als het instort, opnieuw. Zal ik wéér opstaan, voor een nieuw begin! Verbrandde dromen en as in de lucht. Wat ik ooit had is nu verdwenen. Maar ik zing voor wat er ooit was. Met tranen die ik zal wenen. (En met woorden die ik ten diepste zal menen.) Ik bouw kastelen uit as en uit stof. Heb levens gedeeld tussen schaduwen in. Maar zelfs als het instort, opnieuw. Zal ik wéér opstaan, voor een nieuw begin! (En met woorden die ik ten diepste zal menen.) © Artanne - 2025