Bir ovuc ömür — Пригоршня жизни · Полная версия 2 by Fuad

[Chorus]
Ömür gedər,
Ev-eşik qalar.
Gedənlərin
Yerini kim alar?
Daşda bir ad,
Ürəkdə yerin.
Budur sənin
Sonuncu varın.
[End]

[Verse 1]
Ömür keçir, gün gedir, saçımıza dən düşür,
Güzgüyə hər baxanda ötən gün yada düşür.
Elə bildik, arzular bir gün çin olacaqdır,
Nə biləydik, o «bir gün» bizdən uzaq qalacaqdır.

Мы всё делим этот мир — чей участок, чей порог,
Будто каждый наперёд знает свой последний срок.
Всё боимся потерять то, что нажили с трудом,
А уходят наши дни — мы их даже не сочтём.

[Chorus]
Ömür gedər, ev-eşik qalar,
Gedənlərin yerini kim alar?
Daşda bir ad, ürəkdə yerin —
Budur sənin sonuncu varın.

Жизнь пройдёт, останутся дома,
На стекло опять придёт зима.
Только тот, кого привыкли ждать,
Никогда не постучит опять.

[Verse 2]
Oğul var, miras üçün qardaşından üz dönür,
Bir dam altda böyüyən yad adama çevrilir.
Oğul var, öz payını bölür, özü ac qalır,
Atasından sonra da o evdə ocaq yanır.

Кто-то делит отчий дом, забывая о родстве,
Кто-то сам недоедал, чтобы хлеб был на столе.
Кто-то скажет: «Это всё по закону — доля мне».
Кто-то молча принесёт дров озябшей всей семье.

[Verse 3]
Ata evi satılar, gəlib qiymət biçərlər,
Hər otağı, hər daşı ölçə-ölçə keçərlər.
Bəs divarda boyunu göstərən o cızıqlar?
Onları da siləndə uşaqlıqdan nə qalar?

В старом доме на стене — карандашные черты:
Здесь по меткам год за годом подрастал когда-то ты.
Новый цвет закроет стены, будет чисто и светло.
Только детство не вернётся — не продашь и не вернёшь.

[Chorus]
Ömür gedər, ev-eşik qalar,
Gedənlərin yerini kim alar?
Daşda bir ad, ürəkdə yerin —
Budur sənin sonuncu varın.

Жизнь пройдёт, останутся дома,
На стекло опять придёт зима.
Всё, что нам казалось дорогим,
Мы оставим — и уйдём к другим.

[Final Verse]
Mən gedəndə deməyin: nə qədər sərvət qoydu.
Bir nəfər desin yetər: dar günümdə yanımdaydı.
Daş üstündə adımı yağış yuyar, külək silər —
Bir ürəkdə yerim varsa, bəlkə, məndən o qalar.

Я не знаю, сколько мне остаётся вечеров.
Только всё ясней цена не вещей, а добрых слов.
И когда-нибудь мой дом тоже встретит тишина.
Пусть хотя бы чья-то память будет к имени добра.
[End]

2096/7500

[Chorus] Ömür gedər, Ev-eşik qalar. Gedənlərin Yerini kim alar? Daşda bir ad, Ürəkdə yerin. Budur sənin Sonuncu varın. [End] [Verse 1] Ömür keçir, gün gedir, saçımıza dən düşür, Güzgüyə hər baxanda ötən gün yada düşür. Elə bildik, arzular bir gün çin olacaqdır, Nə biləydik, o «bir gün» bizdən uzaq qalacaqdır. Мы всё делим этот мир — чей участок, чей порог, Будто каждый наперёд знает свой последний срок. Всё боимся потерять то, что нажили с трудом, А уходят наши дни — мы их даже не сочтём. [Chorus] Ömür gedər, ev-eşik qalar, Gedənlərin yerini kim alar? Daşda bir ad, ürəkdə yerin — Budur sənin sonuncu varın. Жизнь пройдёт, останутся дома, На стекло опять придёт зима. Только тот, кого привыкли ждать, Никогда не постучит опять. [Verse 2] Oğul var, miras üçün qardaşından üz dönür, Bir dam altda böyüyən yad adama çevrilir. Oğul var, öz payını bölür, özü ac qalır, Atasından sonra da o evdə ocaq yanır. Кто-то делит отчий дом, забывая о родстве, Кто-то сам недоедал, чтобы хлеб был на столе. Кто-то скажет: «Это всё по закону — доля мне». Кто-то молча принесёт дров озябшей всей семье. [Verse 3] Ata evi satılar, gəlib qiymət biçərlər, Hər otağı, hər daşı ölçə-ölçə keçərlər. Bəs divarda boyunu göstərən o cızıqlar? Onları da siləndə uşaqlıqdan nə qalar? В старом доме на стене — карандашные черты: Здесь по меткам год за годом подрастал когда-то ты. Новый цвет закроет стены, будет чисто и светло. Только детство не вернётся — не продашь и не вернёшь. [Chorus] Ömür gedər, ev-eşik qalar, Gedənlərin yerini kim alar? Daşda bir ad, ürəkdə yerin — Budur sənin sonuncu varın. Жизнь пройдёт, останутся дома, На стекло опять придёт зима. Всё, что нам казалось дорогим, Мы оставим — и уйдём к другим. [Final Verse] Mən gedəndə deməyin: nə qədər sərvət qoydu. Bir nəfər desin yetər: dar günümdə yanımdaydı. Daş üstündə adımı yağış yuyar, külək silər — Bir ürəkdə yerim varsa, bəlkə, məndən o qalar. Я не знаю, сколько мне остаётся вечеров. Только всё ясней цена не вещей, а добрых слов. И когда-нибудь мой дом тоже встретит тишина. Пусть хотя бы чья-то память будет к имени добра. [End]

0/500