THE MUSE — Khmer Version [Intro / Chorus] តើមានន័យអ្វីទៅ? ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ គំនិតខ្ញុំនៅតែឈឺ ព្រោះខ្ញុំនៅគិតពីអ្នក ពេលខ្ញុំសរសេរ អ្នកជាកម្លាំងចិត្ត ខ្ញុំដឹងថាវាមិនយុត្តិធម៌ តែគ្មានអ្នកណានៅទីនេះ ដូច្នេះខ្ញុំយកចំណែកមួយពីអ្នក ដាក់ក្នុងពាក្យដែលខ្ញុំសរសេរ ពេលខ្ញុំសរសេរ... អ្នកនៅតែជាកម្លាំងចិត្ត។ [Verse 1] ស្នាមកាហ្វេ និងយប់គ្មានដំណេក រស់ក្រោមពន្លឺដែលស្ងប់ស្ងាត់ គ្រប់ទំព័រហាក់ដូចគ្នា ពាក្យខុសគ្នា តែការឈឺចាប់ដដែល ខ្ញុំនៅដេញតាមស្រមោលអតីតកាល ពណ៌ទាំងអស់ប្រែទៅជាប្រផេះ គ្រប់បទភ្លេងដែលខ្ញុំជ្រើសរើស ចុងក្រោយនាំខ្ញុំត្រឡប់ទៅរកអ្នក។ [Pre-Chorus] ប្រហែលខ្ញុំនៅតែកាន់មិនព្រមលែង កន្លែងមួយដែលបានបាត់ទៅហើយ។ [Chorus] តើមានន័យអ្វីទៅ? ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ គំនិតខ្ញុំនៅតែឈឺ ព្រោះខ្ញុំនៅគិតពីអ្នក ពេលខ្ញុំសរសេរ អ្នកជាកម្លាំងចិត្ត ខ្ញុំដឹងថាវាមិនយុត្តិធម៌ តែគ្មានអ្នកណានៅទីនេះ ដូច្នេះខ្ញុំយកចំណែកមួយពីអ្នក ដាក់ក្នុងពាក្យដែលខ្ញុំសរសេរ ពេលខ្ញុំសរសេរ... អ្នកនៅតែជាកម្លាំងចិត្ត។ [Verse 2] ខ្ញុំឃើញស្រមោលអ្នកក្នុងបន្ទប់ សូម្បីតែពេលថ្ងៃរសៀល ភាពស្ងាត់ស្រែកពីជញ្ជាំង គ្រប់អនុស្សាវរីយ៍នៅតែហៅខ្ញុំ ប្រហែលពេលវេលាអាចបន្ថយការឈឺ ប្រហែលខ្ញុំអាចដើរចេញពីទីនេះ តែគ្រប់បទចម្រៀងដែលខ្ញុំជ្រើស បែរជាបើកទំព័រមួយទៀតទៅរកអ្នក។ [Bridge] បើខ្ញុំដុតពាក្យទាំងនេះចោល តើឈ្មោះអ្នកនៅតែរកកន្លែងឃើញទេ? បើខ្ញុំបិទសំឡេងគ្រប់អង្កត់ភ្លេង តើខ្ញុំអាចបិទទ្វារនេះបានទេ? ឬខ្ញុំគ្រាន់តែសរសេរជារង្វង់ គូរស្នាមដែលខ្ញុំមិនអាចលុប? បើទំព័រទាំងនេះចេះដកដង្ហើម... តើចុងក្រោយ វានៅតែក្លាយជា... អ្នក។ [Final Chorus] តើមានន័យអ្វីទៅ? ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ គំនិតខ្ញុំនៅតែឈឺ ព្រោះវានៅតែវិលទៅរកអ្នក ពេលខ្ញុំសរសេរ អ្នកជាកម្លាំងចិត្ត ប្រហែលថ្ងៃមួយខ្ញុំនឹងលែងបាន ប្រហែលថ្ងៃមួយខ្ញុំនឹងយល់ តែរហូតដល់ការពិតដែលបែកបាក់នេះ រៀនរស់ដោយគ្មានអ្នក... ពេលខ្ញុំសរសេរ... អ្នកនៅតែជាកម្លាំងចិត្ត។
