Nieśmiertelni

Zwrotka 1: Idę boso po ścieżkach świtu, wiatr mi śpiewa — „to twój czas”. Każdy krok to nowe pytanie, a w odpowiedzi — cały świat. Patrzę w niebo, tam nie ma granic, w moich dłoniach drży ten sen. Jeszcze nie wiem, kim się stanę, lecz wiem już, kim nie chcę być — wiem. Refren: Bo młodość to płomień, co nigdy nie gaśnie, to głos, co woła: „zaufaj sobie jeszcze raz”. To śmiech i łzy, co tworzą nasze barwy, i ślad, co w sercach innych trwa. Nieśmiertelni — bo kochamy, nieśmiertelni — bo ktoś pamięta nas. Zwrotka 2: W każdym spojrzeniu widzę odbicie, tej samej gwiazdy, co w nas lśni. Świat to lustro dusz w wędrówce, a miłość to nasz wspólny rytm. Nie chcę biec już za cudz­ym cieniem, słyszę serca cichy dźwięk. On prowadzi mnie przez noc i burze, ku światłu, które rodzi się we mnie. Refren: Bo młodość to płomień, co nigdy nie gaśnie, to głos, co woła: „zaufaj sobie jeszcze raz”. To śmiech i łzy, co tworzą nasze barwy, i ślad, co w sercach innych trwa. Nieśmiertelni — bo kochamy, nieśmiertelni — bo ktoś pamięta nas. Bridge: A gdy cisza przyjdzie po muzyce, i światło zgaśnie na chwilę — to zostaniemy w opowieściach, w dotyku dłoni, w ciepłym imieniu. Bo młodość to wiara w nieskończoność, w to, że wszystko ma swój sens. Nieśmiertelni — bo jesteśmy, częścią wszechświata, częścią siebie. Outro: Idę dalej — bez pośpiechu, ze światłem, które w sercu mam. Bo prawdziwe życie nie przemija — ono trwa... w nas. ---