آتشم، اما بی‌خنجر
Epic protest anthem with Iranian folk percussion, deep drones, and male vocals, Verse starts almost a cappella over a single bowed string, then rhythm builds into a stomping, chant-like chorus with crowd shouts, Bridge drops to handclaps and low choir, then returns with layered gang vocals and soaring lead, Gritty, live-room reverb and tight, punchy drums keep it raw and urgent
[Verse 1] تو سکوتِ کوچه‌ها خشمِ ما بی‌تیغه و سنگ لب‌هامون خشک، اما حرف‌هامون بارونه تند خاکِ تشنه زیرِ پامون نامِ تو رو هِی می‌کشه ای که از آتش گذشتی ردِ پات تو رگ می‌کشه [Chorus] اعتصابِ سراسری، آتشم، اما بی‌خنجر هفت تا دستِ خاکی من، هفت رنگِ پاکِ این بستر آتشِ اهورامزدایی، تو دلم، تو چشمِ من آرشِ خسته توی میدون، بی‌کمان، با دستِ خالی، تن به تن [Verse 2] درِ دکان‌ها بسته شد چرخِ بازار کُند و کُند شهر، نفس‌نفس، ولی پُر از آیه‌ی امید و خوند آب از آتش رد شده عطرِ نان، حبس تو تنور هر که خونه موند امروز خون نوشت رو شیشه‌هاش نور [Chorus] [Bridge] آه، امشاسپندان، بینِ این دود و فریاد هر کدوم‌تون یه نفر، توی این خاکِ بیداد بهمن از خرد می‌رسه اسفند از مهرِ بی‌زنجیر سروشِ هم‌صدا شدن تو گلوی هر پیر و تغییر [crescendo] [Chorus]
