สาวบึงกาฬ

[Verse 1] ฮิมโขงเย็นลมพัดผ่าน ดอกบัวบานริมตลิ่งลำน้ำ เสียงพิณแว่วจากงานบุญบ้าน ใจอ้ายก็หวั่นเมื่อได้สบตา [Verse 2] เจ้าสาวบึงกาฬยิ้มอ่อนหวาน ใส่ผ้าซิ่นลายม่านบัวบาน แววตาเจ้ามีมนต์สะกดใจอ้าย จนอยากอยู่ใกล้เจ้าทุกวัน [Hook] สาวบึงกาฬ คนงามน้ำใจ ยิ้มเจ้าที ใจอ้ายแทบหลุดไป บ่ฮู้ว่าฮัก มันเกิดตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ใจดวงนี้ มันบ่ลืมเจ้าเลย สาวบึงกาฬ งามแท้บ่มีใด๋เทียบ ฮอยยิ้มเจ้าคือเสียงพิณที่อ้ายเคยเสียบ ให้ฟ้าฮ้องดินฮู้ ว่าอ้ายบ่เปลี่ยนใจ ถ้าเจ้ารับได้ อ้ายสิขอฮักตลอดไป [Verse 3] เจ้าผูกแขนไหมในวันสงกรานต์ น้ำสาดพรมใจอ้ายสะท้าน บ่แม่นแค่เล่นฮ้อนหน้าร้อน แต่อ้ายสิขอฮ้อนใจให้น้องคนเดียว [Hook] สาวบึงกาฬ คนงามน้ำใจ ยิ้มเจ้าที ใจอ้ายแทบหลุดไป บ่ฮู้ว่าฮัก มันเกิดตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ใจดวงนี้ มันบ่ลืมเจ้าเลย สาวบึงกาฬ งามแท้บ่มีใด๋เทียบ ฮอยยิ้มเจ้าคือเสียงพิณที่อ้ายเคยเสียบ ให้ฟ้าฮ้องดินฮู้ ว่าอ้ายบ่เปลี่ยนใจ ถ้าเจ้ารับได้ อ้ายสิขอฮักตลอดไป [Outro] บึงกาฬคือบ้านของฮักอ้าย หากเจ้ายังบ่มีไผ อ้ายขอเป็นคนนั้น…