[INTRO] Aaaaach... [ZWROTKA 1] Mówią, że w Krakowie jest smoka stolica, Lecz tam tylko szarość i dym go zachwyca. Młodszy brat pod Wawelem marnie skończył, wiemy, Przez ten straszny smog... o tym nie mrugniemy! Więc nasz Smok spakował swe łuski i sny, Opuścił jaskinię, gdzie dusiły łzy. Wybrał Radom, bo tutaj przestrzeń jest jasna, A każda ulica – dla skrzydeł nieciasna! [REFREN] Ostatni Smok wybrał Radom na dom, Tu bije mu serce, tu złoty ma schron! Zamiast Walentynek – Dzień Smoka świętujemy, W zapachu tych traw, co razem czujemy. To strażnik spokoju, romantyk z natury, Co głową sięga nad radomskie chmury! [ZWROTKA 2] Tu czuć zapach siana i polnej tej trawy, Nasz Smok romantykiem jest – szuka zabawy. Lubi patrzeć w gwiazdy, gdy noc jest przejrzysta, Z niego jest marzyciel i wielki artysta! Współpracuje ze strażą, z urzędem i miastem, Jest radomskim duchem, spokojnym entuzjastą. Pilnuje bezpieczeństwa, gdy świat wokół płonie, Kładzie mądrą łapę na radomskim łonie. [INTERLUDE 1] [ZWROTKA 3] Gdy w wielkim świecie znów huczą armaty, On woli doglądać radomskie rabaty. Zamiast żreć owce, jak brat ten z Krakowa, On woli, by w mieście zakwitła odnowa. Słucha koncertów, co z Suno płyną, I dzieli się z miastem każdą nowiną. Bo Smok-romantyk ma serce ze złota, Goni precz smutek, goni precz zgryzota! [REFREN] Ostatni Smok wybrał Radom na dom, Tu bije mu serce, tu złoty ma schron! Zamiast Walentynek – Dzień Smoka świętujemy, W zapachu tych traw, co razem czujemy. To strażnik spokoju, romantyk z natury, Co głową sięga nad radomskie chmury! [ZWROTKA 4] Gdy wieczór zapada, on skrzydła rozkłada, Nad radomskim rynkiem cicho się skrada. Nie by siać strach, lecz by sypnąć gwiazdami, Zostać na chwilę pomiędzy blokami. Czyste powietrze w swe płuca nabiera, Przed złem i smogiem bramy zwiera. Ssssyknie nam cicho: „Śpijcie spokojnie, W moim Radomiu nie myślcie o wojnie!” [INTERLUDE 2] [BRIDGE] Ssssserwus, Martyno... poczuj ten wiatr, Co niesie zapach najpiękniejszych lat. Smok czuwa nad Tobą, nad miastem, nad ciszą, Niech wszystkie ssss-erca tę pieśń usłyszą. [OUTRO] Radomski Strażnik... Ostatni Smok... Ssssss... ssssss... świeże powietrze... Dzień Smoka trwa... Sssssssssss! ?/? [end] The Last Dragon [Intro] Aaaaah... [Verse 1] They say Kraków’s the dragon’s capital seat— but there’s only gray haze and smoke to greet. We know his younger brother met a sad end beneath Wawel… all thanks to that awful smog—we won’t pretend! So our Dragon packed up his scales and his dreams, left the cave where tears choked the streams. He chose Radom—here the air is clear and bright, and every street gives his wings room to take flight! [Chorus] The Last Dragon made Radom his home— here his heart beats, here he’s found golden peace! Instead of Valentines, we celebrate Dragon Day, in the scent of these meadows we all share. He’s guardian of calm, a romantic by nature, his head brushing clouds above Radom’s skyline! [Verse 2] Here you smell fresh hay and wild grasses— our Dragon’s a dreamer who loves to play. He gazes at stars on crystal-clear nights, a true artist, lost in starlight. He partners with city hall, police, and town, Radom’s spirit—a calm enthusiast, never frowning. When the world outside burns with fear and flame, he lays his wise paw on Radom’s gentle frame. [Interlude 1] [Verse 3] When wars rage loud in the wider world, he’d rather tend Radom’s flower beds. Unlike his Kraków brother who ate sheep, he plants renewal instead! He listens to concerts streaming from Suno, shares every good word with his neighbors below. For this Dragon’s a romantic with a heart of gold— chasing sadness and worry far from our hold! [Chorus] The Last Dragon made Radom his home— here his heart beats, here he’s found golden peace! Instead of Valentines, we celebrate Dragon Day, in the scent of these meadows we all share. He’s guardian of calm, a romantic by nature, his head brushing clouds above Radom’s skyline! [Verse 4] When evening falls, he spreads his wings wide, glides softly over Radom’s market square. Not to frighten—but to scatter stardust down, to linger awhile between apartment blocks. He breathes in clean air deep into his lungs, shuts the gates tight against smog and wrongs. He whispers gently: “Sleep in peace, my friends— in my Radom, don’t think of war again.” [Interlude 2] [Bridge] Hiiiiisss… Hello, Martyna… feel this breeze— carrying the scent of our finest years. The Dragon watches over you, the town, the quiet— may every hiiiiisss-heart hear this song. [Outro] Radom’s Guardian… The Last Dragon… Ssssss… ssssss… fresh air… Dragon Day goes on… Sssssssssss! ?/? [end]
