Kabolleke's Tocht naar Tinkertune Town #The Tavern

folklore, wonder, cinematic ballad, sad ballad, rising tension, duet, female soprano, male tenor, subtle bass, violin solo

V3.5

[Open community project]

* This song was written for @Gibeligob, for “The Tavern” (#TheTavern)

* The project is open to everyone, so if you’d like to contribute a song about a character at the tavern, feel free to comment at Gibe’s page here:
https://suno.com/song/0805eaf2-6855-47ff-9d7c-fa41dcc13f47?show_comments=true

This story is written in Dutch, the English translation is added below.

This is the story of Kabolleke, a little dwarf who flees his homeland from a war that is raging there. His village has been completely wiped out, leaving Kabolleke with nothing else to do but flee to a better place where he can rebuild his life. After a very long journey along destroyed cities, over dusty paths, Kabolleke arrives in Tinkertune Town, a wonderful place where he immediately feels at ease.

Dit is het verhaal van Kabolleke, een kleine dwerg die vlucht uit zijn geboorteland voor een oorlog die daar woedt. Zijn dorpje is inmiddels volledig weggevaagd, waardoor er niets anders voor Kabolleke overblijft om te vluchten naar een betere plek waar hij zijn leven opnieuw kan opbouwen. Na een hele lange reis langs verwoeste steden, over stoffige paden, arriveert Kabolleke in Tinkertune Town, een wonderlijke plek waar hij zich meteen op zijn gemak voelt.
================================================

Kabolleke vluchtte van de kou en het vuur.
Zijn dorp in rook verdwenen, beetje bij beetje, ieder uur.
Hij liep over stoffige wegen, zijn ziel vol pijn.
Zocht een veilige plek, waar hij gelukkig kon zijn.

Kabolleke vluchtte onder een vuurrode lucht.
Zijn land in chaos, een diepe zucht.
De wegen stoffig en zijn voeten zwaar.
De hoop flakkerend als een klein lichtje daar.

Oh Kabolleke reis zover je kan gaan.
Over de grenzen waar sterren bestaan.
Naar een land waar magie klinkt als een lied.
Een plek van rust waar je geen oorlog ziet.

Door dorre velden, over bergen heen.
Zijn schaduw lang, zijn pad alleen.
Donkere nachten, verdrietig pad.
Dromen van vrede in een wereld uit elkaar gespat.

De zon brandt op zijn huid, de nacht koud en zwart.
Met hoop in zijn ogen, maar twijfel in zijn hart.
Met elke stap, een droom die verdwijnt in de mist.
Maar hij loopt door, zijn vuisten gebald, zijn hart in een twist.

Oh Kabolleke reis zover je kan gaan.
Over de grenzen waar sterren bestaan.
Naar een land waar magie klinkt als een lied.
Een plek van rust waar je geen oorlog ziet.

Na een lange weg, over wegen vol zand.
Is Kabolleke in Tinkertune Town aanbeland.
Hij kijkt om zich heen en voelt zich gelijk goed.
Hij loopt naar De Tavern met een blij gemoed.

De deur piept open, het ruikt er naar hout.
Een tovenaar glimlacht met ogen van goud.
Aan tafels verhalen van heimwee verteld.
Het verleden verstilt, de toekomst hersteld.

Een harp speelt zacht, de lucht wordt weer licht.
Een spreuk van genegenheid, nieuw perspectief in zicht.
Kabolleke vindt er warmte en kracht.
Een rustplaats gevonden na de eindeloze nacht.

Oh Kabolleke reis zover je kan gaan.
Over de grenzen waar sterren bestaan.
In Tinkertune Tavern klinkt magie als een lied.
Een plek van rust waar je geen oorlog ziet.

Het leven is een tocht, een pad vol kuren en kansen.
Maar soms zijn er plekken waar dromen dansen.
Tinkertune Town fluistert zacht in een taal niet van hier.
Een plek vol wonderlijke tijden, een pad naar plezier.

=============================================
English translation:

Kabolleke fled from the cold and the fire.
His village disappeared in smoke, little by little, every hour.
He walked on dusty roads, his soul full of pain.
Searching for a safe place, where he could be happy.

Kabolleke fled under a fiery red sky.
His country in chaos, a deep sigh.
The roads dusty and his feet heavy.
Hope flickering like a small light there.

Oh Kabolleke travel as far as you can go.
Beyond the borders where stars exist.
To a land where magic sounds like a song.
A place of peace where you see no war.

Through barren fields, over mountains.
His shadow long, his path alone.
Dark nights, sad path.
Dreams of peace in a world shattered.

The sun burns on his skin, the night cold and black.
With hope in his eyes, but doubt in his heart. With every step, a dream that disappears in the mist.
But he walks on, his fists clenched, his heart in a twist.

Oh Kabolleke, travel as far as you can go.
Beyond the borders where stars exist.
To a land where magic sounds like a song.
A place of peace where you see no war.

After a long journey, over roads full of sand.
Kabolleke has arrived in Tinkertune Town.
He looks around and immediately feels good.
He walks to The Tavern with a happy mind.

The door squeaks open, it smells of wood.
A wizard smiles with eyes of gold.
At tables, stories of homesickness are told.
The past is stilled, the future is restored.

A harp plays softly, the air becomes light again.
A spell of affection, new perspective in sight.
Kabolleke finds warmth and strength there.
A resting place found after the endless night.

Oh Kabolleke travel as far as you can go.
Beyond the borders where stars exist.
In Tinkertune Tavern magic sounds like a song.
A place of peace where you see no war.

Life is a journey, a path full of cures and opportunities.
But sometimes there are places where dreams dance.
Tinkertune Town whispers softly in a language not from here.
A place full of wondrous times, a path to pleasure.

5367/7500

[Open community project] * This song was written for @Gibeligob, for “The Tavern” (#TheTavern) * The project is open to everyone, so if you’d like to contribute a song about a character at the tavern, feel free to comment at Gibe’s page here: https://suno.com/song/0805eaf2-6855-47ff-9d7c-fa41dcc13f47?show_comments=true This story is written in Dutch, the English translation is added below. This is the story of Kabolleke, a little dwarf who flees his homeland from a war that is raging there. His village has been completely wiped out, leaving Kabolleke with nothing else to do but flee to a better place where he can rebuild his life. After a very long journey along destroyed cities, over dusty paths, Kabolleke arrives in Tinkertune Town, a wonderful place where he immediately feels at ease. Dit is het verhaal van Kabolleke, een kleine dwerg die vlucht uit zijn geboorteland voor een oorlog die daar woedt. Zijn dorpje is inmiddels volledig weggevaagd, waardoor er niets anders voor Kabolleke overblijft om te vluchten naar een betere plek waar hij zijn leven opnieuw kan opbouwen. Na een hele lange reis langs verwoeste steden, over stoffige paden, arriveert Kabolleke in Tinkertune Town, een wonderlijke plek waar hij zich meteen op zijn gemak voelt. ================================================ Kabolleke vluchtte van de kou en het vuur. Zijn dorp in rook verdwenen, beetje bij beetje, ieder uur. Hij liep over stoffige wegen, zijn ziel vol pijn. Zocht een veilige plek, waar hij gelukkig kon zijn. Kabolleke vluchtte onder een vuurrode lucht. Zijn land in chaos, een diepe zucht. De wegen stoffig en zijn voeten zwaar. De hoop flakkerend als een klein lichtje daar. Oh Kabolleke reis zover je kan gaan. Over de grenzen waar sterren bestaan. Naar een land waar magie klinkt als een lied. Een plek van rust waar je geen oorlog ziet. Door dorre velden, over bergen heen. Zijn schaduw lang, zijn pad alleen. Donkere nachten, verdrietig pad. Dromen van vrede in een wereld uit elkaar gespat. De zon brandt op zijn huid, de nacht koud en zwart. Met hoop in zijn ogen, maar twijfel in zijn hart. Met elke stap, een droom die verdwijnt in de mist. Maar hij loopt door, zijn vuisten gebald, zijn hart in een twist. Oh Kabolleke reis zover je kan gaan. Over de grenzen waar sterren bestaan. Naar een land waar magie klinkt als een lied. Een plek van rust waar je geen oorlog ziet. Na een lange weg, over wegen vol zand. Is Kabolleke in Tinkertune Town aanbeland. Hij kijkt om zich heen en voelt zich gelijk goed. Hij loopt naar De Tavern met een blij gemoed. De deur piept open, het ruikt er naar hout. Een tovenaar glimlacht met ogen van goud. Aan tafels verhalen van heimwee verteld. Het verleden verstilt, de toekomst hersteld. Een harp speelt zacht, de lucht wordt weer licht. Een spreuk van genegenheid, nieuw perspectief in zicht. Kabolleke vindt er warmte en kracht. Een rustplaats gevonden na de eindeloze nacht. Oh Kabolleke reis zover je kan gaan. Over de grenzen waar sterren bestaan. In Tinkertune Tavern klinkt magie als een lied. Een plek van rust waar je geen oorlog ziet. Het leven is een tocht, een pad vol kuren en kansen. Maar soms zijn er plekken waar dromen dansen. Tinkertune Town fluistert zacht in een taal niet van hier. Een plek vol wonderlijke tijden, een pad naar plezier. © Artanne - 2025 ============================================= English translation: Kabolleke fled from the cold and the fire. His village disappeared in smoke, little by little, every hour. He walked on dusty roads, his soul full of pain. Searching for a safe place, where he could be happy. Kabolleke fled under a fiery red sky. His country in chaos, a deep sigh. The roads dusty and his feet heavy. Hope flickering like a small light there. Oh Kabolleke travel as far as you can go. Beyond the borders where stars exist. To a land where magic sounds like a song. A place of peace where you see no war. Through barren fields, over mountains. His shadow long, his path alone. Dark nights, sad path. Dreams of peace in a world shattered. The sun burns on his skin, the night cold and black. With hope in his eyes, but doubt in his heart. With every step, a dream that disappears in the mist. But he walks on, his fists clenched, his heart in a twist. Oh Kabolleke, travel as far as you can go. Beyond the borders where stars exist. To a land where magic sounds like a song. A place of peace where you see no war. After a long journey, over roads full of sand. Kabolleke has arrived in Tinkertune Town. He looks around and immediately feels good. He walks to The Tavern with a happy mind. The door squeaks open, it smells of wood. A wizard smiles with eyes of gold. At tables, stories of homesickness are told. The past is stilled, the future is restored. A harp plays softly, the air becomes light again. A spell of affection, new perspective in sight. Kabolleke finds warmth and strength there. A resting place found after the endless night. Oh Kabolleke travel as far as you can go. Beyond the borders where stars exist. In Tinkertune Tavern magic sounds like a song. A place of peace where you see no war. Life is a journey, a path full of cures and opportunities. But sometimes there are places where dreams dance. Tinkertune Town whispers softly in a language not from here. A place full of wondrous times, a path to pleasure.

0/500