Bozulan Dem

Musluk suyuyla çayın Dem’i, Zehir etti lezzetini, tadını emdi. Kuşandı dramın kara örtüsü, Çayın Dem’i hüzünle doldu içi. Bir zamanlar demliğin ışıltılıyken, Şimdi keder bulutları kapladı etrafını. Acı bir melodi çaldı kalpte, Musluk suyu, çayın Dem’ini yordu zehirle. Demlenirken umutlar, sevinçler, Musluk suyu ansızın geldi, çaldı neşeyi. Demliğin içindeki çayın Dem’i, Yitirdi anlamını, soldu gülüşleri. Ey demliğin sahibi, dikkat et! Musluk suyunun zehrini, kalbine verme. Çayın Dem’i masumiyetin sembolüdür, Onu koru, kollayıp hüzne terk etme. [Outro]