[Intro — distant female breath, low drone, sparse plucked strings] [Verse 1 — almost whispered] Në rrugët ku heshtin dritat, unë mbaj ende gjurmët e tua, si një letër e palexuar që nata e fsheh nën gurë. Më thanë: “Mos shiko prapa, e shkuara nuk të përket.” Por si mund ta harroj një det që më mësoi të mos kem frikë? [Pre-Chorus — tension rising] Dhe kur era më thërret, e dëgjoj zërin tim: nuk kam ardhur deri këtu që të kthehem përsëri. [Beat enters — deep toms] [Chorus — powerful, ancient-feeling vocal] O, tokë ime, më dëgjo! Zemra ime nuk përkulet. Edhe nata le të bjerë, unë do të jem dritë mbi të. O, tokë ime, më dëgjo! Le të dridhet qielli sonte. Nga hiri ngrihem përsëri, askush s’ma merr dot emrin! [Female backing vocals — Albanian polyphonic texture] Hej! Hej! Më dëgjo! [Instrumental — çifteli-inspired motif + modern bass] [Verse 2 — intimate, rhythmic] Kam parë njerëz që humbën veten duke jetuar jetën e të tjerëve, kam parë ëndrra të mbyllen para se të shihnin mëngjesin. Por unë nuk dua një jetë që duket bukur nga larg. Nëse duhet të digjem për të qenë ajo që jam, atëherë le të digjem. [Final Chorus — full power] O, tokë ime, më dëgjo! Tani edhe malet zgjohen! Le të bjerë nata mbi mua, unë nuk fshihem më! O, tokë ime, më dëgjo! Kjo është kënga ime sonte! Nga hiri ngrihem përsëri— DHE EMRI IM MBETE
