ACT I, SCENE 3: JESTEŚ WIĘCEJ (You Are More)

JESTEŚ WIĘCEJ Widziałem w tobie tak wiele, więcej niż niebo nad Tatrami. A potem śmiech krążył na orbitach, wokół nas, lekki i okrutny. I odchylił wszystko, zniekształcił mój szacunek, przesłonił go mgłą. Jesteś więcej, niż jestem. Jesteś więcej, niż potrafię napisać. Ty jesteś więcej, niż ja. A Twoje ukojenie było tarczą, deflekcją. Nie pustymi słowami, lecz ciszą, co boli w brzuchu i w sercu. Widziałem, widziałem... a Ty odbiłeś moje spojrzenie. Jesteś więcej, niż jestem. Jesteś więcej... i ja zostałem z tym ciężarem.