aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ koska ostoksillakin on sΓ€e, ja runo hymyileeβ€” tavallista, tuoksuvaa, totta, hetkistΓ€ hiljaa koottua, ei vain tavaraa mukana, kassi kahisee kuin soitto, ulkona, missΓ€ hengitys lΓΆytÀÀ rytmin, kuin mittaisi sykettΓ€, kassa piippaaβ€”piip, piipβ€” kassalla, pieniΓ€ aurinkoja kotiin vietΓ€vΓ€ksi, kourallinen appelsiineja, valkeaa kuin tyhjΓ€ sivu, se tarttuu maitopurkkiin, β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ koska ostoksillakin on sΓ€e, ja runo hymyileeβ€” tavallista, tuoksuvaa, totta, hetkistΓ€ hiljaa koottua, ei vain tavaraa mukana, kassi kahisee kuin soitto, ulkona, missΓ€ hengitys lΓΆytÀÀ rytmin, kuin mittaisi sykettΓ€, kassa piippaaβ€”piip, piipβ€” kassalla, pieniΓ€ aurinkoja kotiin vietΓ€vΓ€ksi, kourallinen appelsiineja, valkeaa kuin tyhjΓ€ sivu, se tarttuu maitopurkkiin, β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi haistan sinun pussi β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ koska ostoksillakin on sΓ€e, ja runo hymyileeβ€” tavallista, tuoksuvaa, totta, hetkistΓ€ hiljaa koottua, ei vain tavaraa mukana, kassi kahisee kuin soitto, ulkona, missΓ€ hengitys lΓΆytÀÀ rytmin, kuin mittaisi sykettΓ€, kassa piippaaβ€”piip, piipβ€” kassalla, pieniΓ€ aurinkoja kotiin vietΓ€vΓ€ksi, kourallinen appelsiineja, valkeaa kuin tyhjΓ€ sivu, se tarttuu maitopurkkiin, β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“ β–“ β–“β–“β–“β–“ β–“β–“β–“β–“ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β”‚β”‚ β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–Όβ–Ό β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘ β–‘β–‘β–‘